Η Κίνα αντέδρασε άμεσα και έντονα. Το Πεκίνο κατηγόρησε την Ουάσινγκτον ότι χρησιμοποιεί τον «μύθο της κινεζικής απειλής» ως πρόσχημα για να εξυπηρετήσει στενά γεωπολιτικά συμφέροντα. Η ρωσική πλευρά, αντίθετα, τήρησε αξιοσημείωτη σιωπή. Το Κρεμλίνο δεν σχολίασε ούτε τις απειλές Τραμπ για τη Γροιλανδία ούτε καν άλλα γεγονότα που αφορούν άμεσα συμμάχους του, όπως τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο. Η μόνη ρωσική αντίδραση περιορίστηκε σε γενικές καταγγελίες για «επιθετικές ενέργειες» των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και για την κατάσχεση ρωσόπλοιου δεξαμενόπλοιου στον Ατλαντικό.

Η σιωπή αυτή αποδίδεται εν μέρει στην εορταστική περίοδο στη Ρωσία λόγω των ορθόδοξων Χριστουγέννων, όμως οι αναλυτές εκτιμούν ότι υπάρχει και βαθύτερος λόγος. Παρότι η Ρωσία έχει τεράστια και ζωτικά συμφέροντα στην Αρκτική —καθώς ελέγχει πάνω από το μισό της ακτογραμμής του Αρκτικού Ωκεανού— δεν φαίνεται να ανησυχεί ιδιαίτερα από το ενδεχόμενο μιας αυξημένης αμερικανικής παρουσίας στη Γροιλανδία.

Η Αρκτική αποτελεί στρατηγικό πυλώνα για τη ρωσική οικονομία και ασφάλεια: ενεργειακοί πόροι, ορυκτός πλούτος, αλιεία, κρίσιμες υποδομές και ο Βόρειος Θαλάσσιος Δρόμος συνθέτουν ένα πλέγμα ζωτικών συμφερόντων. Εκεί βρίσκεται επίσης η ραχοκοκαλιά της ρωσικής πυρηνικής αποτροπής στη θάλασσα, μαζί με στρατιωτικές βάσεις, αεροδρόμια και τον ισχυρό στόλο παγοθραυστικών.

Κι όμως, όπως εξηγούν ειδικοί στο CNBC, η πραγματική προτεραιότητα της Μόσχας δεν είναι η Γροιλανδία, αλλά η αποδυνάμωση —ή ακόμη και η πολιτική διάλυση— του ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τον Τζέιμι Σέι, πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Συμμαχίας, μια ενδεχόμενη αμερικανική «εξαγορά» ή κατάληψη της Γροιλανδίας δεν θα άλλαζε ουσιαστικά την ισορροπία δυνάμεων εις βάρος της Ρωσίας, αφού το ΝΑΤΟ ήδη ενισχύει την παρουσία του στον Βορρά με τη συμμετοχή χωρών όπως ο Καναδάς, η Δανία, η Νορβηγία, το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και τη διεύρυνση με Σουηδία και Φινλανδία.

Αντίθετα, μια βαθιά κρίση μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαίων συμμάχων, ή ακόμη χειρότερα η χρήση στρατιωτικής βίας κατά δανικού εδάφους, θα μπορούσε να προκαλέσει υπαρξιακό ρήγμα στο ΝΑΤΟ. Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, αυτό θα ήταν «δώρο»: θα αποδυνάμωνε το Άρθρο 5, θα έστρεφε τις ΗΠΑ μακριά από την Ευρώπη και πιθανώς θα οδηγούσε σε μείωση της αμερικανικής στήριξης προς την Ουκρανία.

Ευρωπαίοι ηγέτες και οι κυβερνήσεις της Δανίας και της Γροιλανδίας έχουν ξεκαθαρίσει ότι το νησί δεν είναι προς πώληση και ότι οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια θα σήμαινε το τέλος της Συμμαχίας όπως τη γνωρίζουμε. Όπως προειδοποιούν αναλυτές, αν η κρίση κλιμακωθεί, το ΝΑΤΟ κινδυνεύει να «φάει τον ίδιο του τον εαυτό πολιτικά» — προς όφελος μόνο ενός παίκτη: της Ρωσίας.

{https://exchange.glomex.com/video/v-dfimh0t7scup?integrationId=eexbs1jkg0kofln}