Σύμφωνα με το Bloomberg, αν και η σχετική ισχύς των διαφόρων θεσμών που συγκροτούν την Ευρωπαϊκή Ένωση μεταβαλλόταν από την ίδρυσή της τη δεκαετία του 1950, η φον ντερ Λάιεν θεωρείται αναμφίβολα η ισχυρότερη πρόεδρος του εκτελεστικού οργάνου της ΕΕ μετά τον Γάλλο σοσιαλιστή Ζακ Ντελόρ, ο οποίος ηγήθηκε της Επιτροπής από το 1985 έως το 1995.
Αναλυτικά, από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της το 2019, η φον ντερ Λάιεν έχει εξελιχθεί στο πρόσωπο της Ευρώπης. Ωστόσο, ορισμένοι εντός της Επιτροπής αλλά και σε ολόκληρη την ήπειρο αμφισβητούν κατά πόσο το αυστηρά συγκεντρωτικό μοντέλο διοίκησης που εφαρμόζει αποδίδει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Σύμφωνα με πολλούς αξιωματούχους, η ιδιαίτερα συγκεντρωτική δομή εξουσίας και η εξάρτηση από έναν στενό κύκλο συμβούλων οδηγούν συχνά σε λήψη αποφάσεων πίσω από κλειστές πόρτες. Παράλληλα, η τάση για μικροδιαχείριση μπορεί να δημιουργεί καθυστερήσεις και εμπλοκές σε σημαντικές πολιτικές αποφάσεις. Οι υποστηρικτές της, πάντως, υποστηρίζουν ότι έχει προσδώσει νέο κύρος στον ρόλο, ενισχύοντας την παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διεθνή σκηνή.
Στα επτά χρόνια της θητείας της, η 67χρονη πολιτικός συνέβαλε μεταξύ άλλων στη διαχείριση της πανδημίας Covid-19, των πολέμων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, καθώς και της επιστροφής του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ και των δασμών που επέβαλε.
Ωστόσο, έχει σημειωθεί περιορισμένη πρόοδος στην περαιτέρω εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς ή στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, - ενός από τα μεγαλύτερα εμπορικά μπλοκ παγκοσμίως, το οποίο όμως δυσκολεύεται να συμβαδίσει με τις ΗΠΑ και την Κίνα.
Ο οικονομικός διευθυντής της ASML, Ρότζερ Ντάσεν, επισήμανε τον προηγούμενο μήνα ότι η ολλανδική εταιρεία παραγωγής μικροτσίπ -η πολυτιμότερη εταιρεία της Ευρώπης- αντλεί μόλις το 1% των εσόδων της από την ευρωπαϊκή αγορά, χαρακτηρίζοντας το γεγονός αυτό ως «σοβαρό προειδοποιητικό σημάδι για τη βιομηχανία».
Οι στρατηγικές προτεραιότητες της φον ντερ Λάιεν αναμένεται να γίνουν ακόμη πιο σαφείς τους επόμενους μήνες. Επίκειται απόφαση για την αναθεώρηση του συστήματος εμπορίας εκπομπών ρύπων, που αποτελεί βασικό πυλώνα της ευρωπαϊκής κλιματικής πολιτικής αλλά δέχεται επικρίσεις από τη βιομηχανία ως υπερβολικά επιβαρυντικό.
Παράλληλα, αναμένεται έντονη αντιπαράθεση σχετικά με τον τρόπο και την έκταση της ρύθμισης της τεχνητής νοημοσύνης.
Την ίδια στιγμή, θα ενταθούν οι διαπραγματεύσεις για τον επόμενο πολυετή προϋπολογισμό της ΕΕ, ο οποίος καθορίζει τη διάθεση δαπανών ύψους τρισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρίσκεται αντιμέτωπη και με πιέσεις για παράταση του χρέους που δημιουργήθηκε την περίοδο της πανδημίας.
Κλείνοντας, σημειώνεται ότι η ικανότητα της φον ντερ Λάιεν να συμβάλει στη διαμόρφωση συμφωνιών για όλα αυτά τα ζητήματα - και παράλληλα να διασφαλίσει ότι η Ευρώπη θα παραμείνει ανταγωνιστική σε ένα ολοένα πιο απαιτητικό διεθνές περιβάλλον - θα αποτελέσει καθοριστική δοκιμασία για την ηγεσία της.
