Πιο αναλυτικά, ο Γάλλος υπουργός Οικονομίας, Ρολάν Λεσκίρ φιλοξενεί τη Σύνοδο των υπουργών Οικονομικών του G7 στο Παρίσι, συγκεντρώνοντας τους υπουργούς Οικονομικών και τους διοικητές των κεντρικών τραπεζών των κρατών-μελών τη Δευτέρα και την Τρίτη. Παράλληλα, σημειώνεται ότι οι αρχηγοί κρατών των χωρών του G7 θα συναντηθούν ξεχωριστά στο Εβιάν, στην ανατολική Γαλλία, από τις 15 έως τις 17 Ιουνίου.
Σύμφωνα με πληροφορίες της Le Monde, από την ίδρυσή του το 1975, με πρωτοβουλία της Γαλλίας και στον απόηχο του πρώτου πετρελαϊκού «σοκ», αυτό το κλαμπ των πλούσιων χωρών - στο οποίο συμμετέχουν επίσης η Γερμανία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η Ιταλία, η Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο - έχει δει την επιρροή του να μειώνεται, καθώς σήμερα αντιπροσωπεύει μόλις το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ, από το 68% που αντιπροσώπευε το 1992.
Παρά τη μείωση αυτή, καμία αναδυόμενη οικονομία, όπως η Βραζιλία, η Ινδία ή η Νότια Αφρική, ούτε πρώην αναδυόμενες όπως η Κίνα, δεν έχουν γίνει δεκτές στην ομάδα.
Αυτές οι χώρες έχουν δημιουργήσει ανταγωνιστικά φόρουμ, όπως το Οικονομικό Συμβούλιο Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), που συγκεντρώνει περίπου 20 κράτη, ή την ομάδα BRICS, που αποτελείται από μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες.
Όπως τονίζεται, σήμερα ακόμη και η ίδια η επιβίωση του G7 τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ, που ανήλθε στην εξουσία στις αρχές του 2025, έχει διαλύσει τη συναίνεση του G7 γύρω από θεμελιώδεις αρχές όπως η πολυμέρεια και το ελεύθερο εμπόριο. «Η διατήρηση της ενότητας αυτού του κλαμπ έχει γίνει καθημερινή μάχη», παραδέχονται αξιωματούχοι του γαλλικού Υπουργείου Οικονομίας.
Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ έχει δώσει στο κλαμπ των πλούσιων χωρών έναν νέο λόγο ύπαρξης. Η απόφαση απελευθέρωσης στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου στα μέσα Μαρτίου, μετά από διαβουλεύσεις μεταξύ των μελών του, κατάφερε να συγκρατήσει για λίγες ημέρες τις εκτοξεύσεις των τιμών του πετρελαίου.
«Σε περιόδους κρίσης καθίσταται σαφής η αξία του G7. Παραμένει ένας από τους λίγους χώρους όπου μπορούμε να συζητούμε τις συμφωνίες και τις διαφωνίες μας», υποστήριξε ο Λεσκίρ.
Μεγάλες ανισορροπίες
Όπως και το 2019, η Γαλλία έχει επιλέξει να προσκαλέσει και άλλες χώρες να συμμετάσχουν στις εργασίες και συζητήσεις του G7, συγκεκριμένα την Ινδία, την Κένυα, τη Βραζιλία και τη Νότια Κορέα. Το γαλλικό Υπουργείο Οικονομίας ελπίζει ότι αυτή η πρωτοβουλία θα ενισχύσει τις προτάσεις του G7 σε άλλα διεθνή φόρουμ, συμβάλλοντας στη δημιουργία ευρύτερης διεθνούς συναίνεσης.
Όλοι οι συμμετέχοντες θα επικεντρωθούν στις αυξανόμενες παγκόσμιες οικονομικές ανισορροπίες, ένα ζήτημα που είχε ήδη επισημάνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από το 2025.
Επισημαίνεται ότι τα εμπορικά πλεονάσματα της Κίνας συνεχίζουν να εκτοξεύονται (1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, ή 1 τρισεκατομμύριο ευρώ, το 2025, έναντι 421 δισεκατομμυρίων το 2019), ενώ το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών των ΗΠΑ συνεχίζει να διευρύνεται (διπλασιάστηκε μεταξύ 2019 και 2024, από 2,1% σε 4% του ΑΕΠ, πριν υποχωρήσει ελαφρώς στο 3,6% το 2025), με την Ευρώπη ενδιάμεσα να μην επενδύει αρκετά.
«Οι υπερβολικές παγκόσμιες ανισορροπίες μπορούν να υπονομεύσουν τη διεθνή συνεργασία και να προκαλέσουν χρηματοπιστωτική αστάθεια», προειδοποίησαν αρκετοί οικονομολόγοι σε έκθεση που υποβλήθηκε στη γαλλική προεδρία του G7 τον Μάρτιο.
«Ο τρόπος με τον οποίο έχει εξελιχθεί η παγκόσμια οικονομία για περισσότερο από μία δεκαετία είναι σαφώς μη βιώσιμος», δήλωσε ο Λεσκίρ.
Παρότι αυτές οι ανισορροπίες αφορούν τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, το ζήτημα ανησυχεί και τις αναδυόμενες χώρες, οι οποίες θα μπορούσαν να γίνουν παράπλευρα θύματα αν υπάρξουν εκροές κεφαλαίων ή κατάρρευση των νομισμάτων τους.
Από την πλευρά της, η Ασία εξακολουθεί να θυμάται το «πικρό» μάθημα της κρίσης του 1996, ενώ η Ινδία λίγο έλειψε να χρεοκοπήσει το 1991. Για το γαλλικό Υπουργείο Οικονομίας, ο στόχος είναι να αποφευχθεί πάση θυσία το ενδεχόμενο αυτές οι ανισορροπίες να οδηγήσουν σε «χρηματοπιστωτική κρίση, εμπορικό πόλεμο ή γεωπολιτικές συγκρούσεις».
Το άλλο βασικό ζήτημα - ένα από τα λίγα όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται διεθνή συνεργασία - είναι η μείωση της εξάρτησης από την Κίνα για την προμήθεια κρίσιμων ορυκτών. Αυτά τα ορυκτά χρησιμοποιούνται σε διάφορους βιομηχανικούς τομείς, όπως η άμυνα, η ψηφιακή τεχνολογία, τα ιατρικά μηχανήματα και η ενέργεια (ανεμογεννήτριες, μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων), ιδιαίτερα για μόνιμους μαγνήτες.
Η σύνοδος του G7 θα εξετάσει επίσης τη μεταρρύθμιση της αναπτυξιακής βοήθειας, οι προϋπολογισμοί της οποίας έχουν μειωθεί παγκοσμίως το 2025, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ (–57%) και στη Γαλλία (–19%). Το Παρίσι θέλει να αντικαταστήσει την αναπτυξιακή βοήθεια με ένα μοντέλο συνεργασίας στο οποίο ο ιδιωτικός τομέας θα έχει μεγαλύτερο ρόλο, υποστηρίζοντας ότι οι χθεσινές φτωχές χώρες έχουν πλέον αναπτυχθεί και ανταγωνίζονται τις πλούσιες χώρες. Ωστόσο, οι ανισότητες μεταξύ των χωρών έχουν διευρυνθεί.
Μέχρι το τέλος του 2025, σχεδόν όλες οι βιομηχανικές χώρες είχαν υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα από πριν την πανδημία Covid-19, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, ενώ περισσότερες από το ένα τρίτο των χωρών χαμηλού εισοδήματος ήταν φτωχότερες από ό,τι πέντε χρόνια νωρίτερα. Η κρίση χρέους πνίγει πολλές φτωχές χώρες, οι περισσότερες στην Αφρική. Στη Γκάνα, τη Ζάμπια και την Κένυα, η εξυπηρέτηση του χρέους απορροφά πλέον μεταξύ 30% και 50% των δημόσιων εσόδων.
