Συγκεκριμένα, δεκαέξι βιομηχανικοί και επιχειρηματικοί φορείς ζητούν την άμεση ενεργοποίηση του ευρωπαϊκού πλαισίου κρατικών ενισχύσεων CISAF, όπως αυτό έχει ενισχυθεί μέσω του METSAF, προκειμένου να στηριχθούν περισσότερες από 700 ενεργοβόρες μεταποιητικές επιχειρήσεις.
Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Metlen, Ευάγγελος Μυτιληναίος, επαναφέρει με δημόσια παρέμβασή του το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, συνδέοντάς το άμεσα με την ενεργειακή πολιτική και το κόστος της μετάβασης.
Η παρέμβαση Μυτιληναίου για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα
Με ανάρτησή του στο LinkedIn, με αφορμή την ομιλία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για την Κατάσταση της Ένωσης, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος θέτει στο επίκεντρο τη σχέση μεταξύ ενεργειακής μετάβασης και ανταγωνιστικότητας.
Το μήνυμα που μεταφέρει είναι ότι η ανταγωνιστικότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως αποτέλεσμα που θα προκύψει μετά την ενεργειακή μετάβαση, αλλά ως προϋπόθεση για να μπορέσει η ίδια η μετάβαση να προχωρήσει.
Παράλληλα, αναδεικνύει την ανάγκη για κοινές ευρωπαϊκές λύσεις και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις καλούνται να αντιμετωπίσουν υψηλό ενεργειακό κόστος, ενώ παράλληλα πραγματοποιούν σημαντικές επενδύσεις για την απανθρακοποίηση της παραγωγής τους.
Η παρέμβαση, μάλιστα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, καθώς το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για το κόστος παραγωγής και τη θέση τους στον διεθνή ανταγωνισμό.
Κοινό αίτημα από 16 φορείς
Στο ίδιο περιβάλλον, 16 βιομηχανικοί και επιχειρηματικοί φορείς ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση την άμεση αξιοποίηση του CISAF.
Την κοινή ανακοίνωση υπογράφουν, μεταξύ άλλων, ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), η Ελληνική Παραγωγή, η ΕΒΙΚΕΝ, ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ), ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Αττικής και Πειραιώς (ΣΒΑΠ), ο Σύνδεσμος Ελληνικών Χημικών Βιομηχανιών (ΣΕΧΒ) και ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ), καθώς και περιφερειακοί και κλαδικοί φορείς. Αξιοσημείωτη είναι η απουσία του ΣΕΒ από τους φορείς που συνυπογράφουν την παρέμβαση.
Οι βιομηχανικοί φορείς υποστηρίζουν ότι η νέα άνοδος των τιμών του φυσικού αερίου, οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η αβεβαιότητα γύρω από τον ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης εντείνουν την πίεση στις ενεργοβόρες επιχειρήσεις.
Στο επίκεντρο το CISAF
Το CISAF αποτελεί το ευρωπαϊκό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων που επιτρέπει στα κράτη-μέλη να παρέχουν προσωρινή στήριξη στο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας επιχειρήσεων που εκτίθενται στον διεθνή ανταγωνισμό.
Ο μηχανισμός προβλέπει δυνατότητα μείωσης έως και 50% της ετήσιας μέσης τιμής χονδρικής για έως το 50% της ετήσιας κατανάλωσης, με κατώτατο όριο τελικής τιμής τα 50 ευρώ/MWh.
Η ενίσχυση, ωστόσο, συνδέεται με επενδυτικές δεσμεύσεις. Οι επιχειρήσεις που θα επωφεληθούν καλούνται να κατευθύνουν τουλάχιστον το 50% της στήριξης σε επενδύσεις απανθρακοποίησης.
Στις επενδύσεις αυτές μπορούν να περιλαμβάνονται έργα αποθήκευσης και ευελιξίας, ενεργειακής αποδοτικότητας, εξηλεκτρισμού και απανθρακοποίησης της παραγωγικής διαδικασίας.
Το «κενό» μέχρι να αποδώσουν οι επενδύσεις
Για τη βιομηχανία, το ζήτημα δεν περιορίζεται στην τιμή του ρεύματος σήμερα, αλλά αφορά και την προβλεψιμότητα του ενεργειακού κόστους σε βάθος χρόνου.
Οι επιχειρήσεις υποστηρίζουν ότι οι μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε δίκτυα, αποθήκευση, αυτοκατανάλωση και ενεργειακή αποδοτικότητα είναι αναγκαίες, χρειάζονται όμως χρόνο μέχρι να υλοποιηθούν και να αποδώσουν.
Σε αυτό το μεσοδιάστημα ζητούν έναν μηχανισμό που θα περιορίζει την έκθεσή τους στις έντονες διακυμάνσεις των τιμών και θα τους επιτρέπει να προγραμματίσουν με μεγαλύτερη ασφάλεια το ενεργειακό τους κόστος για την επόμενη τριετία.
Οι φορείς υπογραμμίζουν ότι το αίτημά τους δεν αφορά «προνομιακή μεταχείριση», αλλά όρους αντίστοιχους με εκείνους που αντιμετωπίζουν οι ανταγωνιστές της ελληνικής βιομηχανίας στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Στην κοινή ανακοίνωση, μάλιστα, γίνεται ειδική αναφορά σε Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Αυστρία και Ιρλανδία, ως χώρες που έχουν αξιοποιήσει ευρωπαϊκά εργαλεία για τη στήριξη της βιομηχανίας τους.
Ενέργεια, επενδύσεις και ανταγωνιστικότητα
Συνολικά, η κοινή παρέμβαση των βιομηχανικών φορέων και η τοποθέτηση Μυτιληναίου συγκλίνουν σε ένα ευρύτερο ζήτημα που αφορά πλέον τον πυρήνα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής: πώς θα συνδυαστούν η ενεργειακή μετάβαση, οι επενδύσεις για την απανθρακοποίηση και η διατήρηση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής παραγωγής.
Για την ελληνική βιομηχανία, το άμεσο ζητούμενο είναι η αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών εργαλείων ώστε να περιοριστεί η επιβάρυνση από το ενεργειακό κόστος.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η συζήτηση είναι ευρύτερη και αφορά την ενεργειακή μετάβαση, που απαιτεί σημαντικές επενδύσεις, την ίδια ώρα που οι επιχειρήσεις καλούνται να παραμείνουν ανταγωνιστικές σε ένα διεθνές περιβάλλον με διαφορετικά κόστη ενέργειας και παραγωγής. Και σε αυτό ακριβώς το σημείο το ενεργειακό κόστος μετατρέπεται από ένα ζήτημα τιμών σε ζήτημα βιομηχανικής πολιτικής και ανταγωνιστικότητας.
