Πριν κάτσει στο διπλανό τραπέζι, μια κυρία, θαμώνας του «Golden Cup» της απευθύνεται με χαμόγελο λέγοντας της το απλούστερο και το ουσιαστικότερο: «πολύ μας αρέσετε». Μοιραία και ακαριαία το πρόσωπο της Υβόννης Μαλτέζου χάνει για λίγο από τη συστολή του, φωτίζεται και ανταποδίδει το χαμόγελο.

Ναι, η ηθοποιός με την 60ετή πείρα – μπήκε στο θέατρο ανήλικο κορίτσι – με το προνόμιο να ανήκει στον πυρήνα του Ελεύθερου Θεάτρου, μιας από τις πλέον ιστορικές και μαχητικές θεατρικές ομάδες της χώρας, δεν έχει παραιτηθεί από τη συστολή. Δεν είναι μεγαλόστομη, προσέχει την κάθε λέξη που θα μεταχειριστεί, μιλάει διαρκώς για τον σύντροφο της ζωής της (και πρόσφατα εκλιπόντα) Λάκη Παπαστάθη, δεν εργαλειοποιεί το μαχητικό παρελθόν της, ούτε καν την ερευνητική της περιέργεια που τη συνοδεύει μετά από τόσα χρόνια στο θέατρο και στον κινηματογράφο.

Αυτήν που την φέρνει στην πρωταγωνιστική ομάδα του «Βυσσινόκηπου», τον οποίο και σκηνοθετεί ο Έκτορας Λυγίζος για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου. Και πάλι, η Υβόννη Μαλτέζου που κουβαλάει το χιλιοσημειωμένο κείμενο του τσεχωφικού αριστουργήματος στην τσάντα της – κι ας μην έχει σήμερα πρόβα – παρατηρεί πως έχει ένα «μικρό ρόλο» στην παράσταση. Τι κι αν μέσα της έχει πάρει άλλες διαστάσεις, αφού την κρατά παρούσα στην σύγχρονη θεατρική διαδικασία και μάλιστα σε έργο του αγαπημένου της Τσέχωφ.

Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr