Για πρώτη φορά, οι ροές αμερικανικού φυσικού αερίου προς Ευρώπη και Βορειοανατολική Ευρώπη «κουμπώνουν» θεσμικά με τη διαμετακόμιση μέσω Ελλάδας, κάτι που ανεβάζει τις ανάγκες μεταφοράς και, άρα, τον ρόλο των ελληνικών πλοίων.

Η συμφωνία με τις ΗΠΑ εξασφαλίζει σταθερό όγκο LNG από το 2030 και μετά, με δυνατότητα κλιμάκωσης. Η συμφωνία Αθήνας–Κιέβου προσθέτει έναν ακόμη κρίσιμο κρίκο με την Ουκρανία να δεσμεύεται να καλύπτει σημαντικό τμήμα των αναγκών της μέσω του ελληνικού συστήματος (Ρεβυθούσα, FSRU Αλεξανδρούπολης, Κάθετος Διάδρομος).

Το αποτέλεσμα είναι ένα σταθερό και προβλέψιμο «ρεύμα» που πρέπει να εξυπηρετηθεί σε μόνιμη βάση από στόλο υψηλής τεχνολογίας και μεγάλης χωρητικότητας, ακριβώς εκεί όπου οι Έλληνες έχουν πρωταγωνιστική παρουσία.

Οι μεγάλοι ελληνικοί όμιλοι διαχείρισης πλοίων, (Maran Gas, Dynagas, GasLog, Capital Gas, Alpha Gas, Thenamaris, Minerva Gas, TEN, Latsco και Chandris Hellas) διαθέτουν από τους νεότερους και πιο αποδοτικούς στόλους διεθνώς, με εκτεταμένα προγράμματα ναυπηγήσεων.

Συγκεκριμένα οι Έλληνες εφοπλιστές διατηρούν σήμερα έναν από τους ισχυρότερους στόλους LNG παγκοσμίως, ελέγχοντας περίπου το 25% της συνολικής διεθνούς χωρητικότητας. Αυτό μεταφράζεται σε περί τα 135 εν ενεργεία LNG carriers, τα οποία αποτελούν τον κορμό των μεταφορών από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη και την Ασία.

Παράλληλα, βρίσκονται σε φάση σημαντικής επέκτασης, καθώς στα orderbook των ναυπηγείων καταγράφονται τουλάχιστον 55 νέα πλοία υπό παραγγελία, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι νέας γενιάς, διπλού καυσίμου και υψηλής ενεργειακής απόδοσης.

Η ενίσχυση των ροών προς Ουκρανία, σε συνδυασμό με τις αμερικανικές εξαγωγές, δημιουργεί μεγαλύτερη προβλεψιμότητα για ναυλώσεις μακράς διάρκειας.

Τα Ελληνόκτητα πλοία γίνονται έτσι σταθερά κρίσιμος κρίκος στη στρατηγική ενεργειακής ασφάλειας τόσο της ΕΕ όσο και των ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα η Αθήνα αποκτά πρόσθετο βάρος στις ευρωατλαντικές συζητήσεις για την ενεργειακή αρχιτεκτονική της επόμενης δεκαετίας.