Σύμφωνα με νέα ανάλυση της ελληνικής ναυλομεσιτικής εταιρείας Xclusiv, η εξέλιξη της σύγκρουσης μπορεί να οδηγήσει σε δύο εντελώς διαφορετικές πορείες για τη ναυλαγορά και τις θαλάσσιες μεταφορές.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η ιστορία της ναυτιλίας προσφέρει αντίθετα προηγούμενα.
Το κλείσιμο της Διώρυγας του Σουέζ το 1967 οδήγησε σε σημαντική αύξηση της ζήτησης για δεξαμενόπλοια, καθώς τα πλοία αναγκάστηκαν να ακολουθούν μακρύτερες διαδρομές γύρω από την Αφρική.
Αντίθετα, η πετρελαϊκή κρίση του 1973 κατέληξε σε βαθιά ύφεση της αγοράς μεταφορών, καθώς η ενεργειακή αναταραχή μετατράπηκε σε ευρύτερη οικονομική επιβράδυνση.
Με βάση αυτά τα ιστορικά παραδείγματα, η Xclusiv εξετάζει δύο βασικά σενάρια για την τρέχουσα κρίση.
Στο πρώτο σενάριο, η διαταραχή στη ναυσιπλοΐα των Στενών του Ορμούζ αποδεικνύεται προσωρινή. Σε αυτή την περίπτωση, οι άμεσες επιπτώσεις ενδέχεται να είναι θετικές για την αγορά των δεξαμενόπλοιων.
Η αυξημένη αβεβαιότητα, τα υψηλότερα ασφάλιστρα κινδύνου και οι πιθανές καθυστερήσεις στις μεταφορές μπορούν να οδηγήσουν σε άνοδο των ναύλων, ενώ παράλληλα ενισχύονται και οι αξίες των πλοίων στη δευτερογενή αγορά.
Τέτοιου είδους γεωπολιτικές εντάσεις συχνά προκαλούν προσωρινή αύξηση της ζήτησης για μεταφορικό έργο. Οι εμπορικές ροές προσαρμόζονται, οι διαδρομές επιμηκύνονται και η διαθέσιμη χωρητικότητα απορροφάται ταχύτερα. Σε αυτό το περιβάλλον, η ναυλαγορά μπορεί να παρουσιάσει έντονη βραχυπρόθεσμη άνοδο.
Το δεύτερο σενάριο είναι σαφώς πιο αρνητικό για τον κλάδο. Εάν η κρίση εξελιχθεί σε παρατεταμένο περιφερειακό πόλεμο, τότε το πρόβλημα μετατοπίζεται από την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην ευρύτερη πορεία της παγκόσμιας οικονομίας.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική άνοδο των τιμών ενέργειας, αύξηση του κόστους παραγωγής και ενίσχυση των πληθωριστικών πιέσεων.
Η επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της ζήτησης για θαλάσσιες μεταφορές, επηρεάζοντας όχι μόνο τα δεξαμενόπλοια αλλά και την αγορά ξηρού φορτίου και εμπορευματοκιβωτίων.
Σε αυτή την περίπτωση, τα αρχικά οφέλη από την αναταραχή στις μεταφορές θα μπορούσαν να αποδειχθούν πρόσκαιρα. Η ναυτιλία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον όγκο του παγκόσμιου εμπορίου και μια ευρύτερη οικονομική ύφεση θα περιόριζε σημαντικά τη ζήτηση για μεταφορικό έργο.
Η ανάλυση καταλήγει ότι η πορεία της ναυλαγοράς θα εξαρτηθεί τελικά από τη διάρκεια και την ένταση της κρίσης. Μια σύντομη αναταραχή μπορεί να ενισχύσει βραχυπρόθεσμα τα έσοδα των πλοιοκτητών, ενώ μια παρατεταμένη γεωπολιτική σύγκρουση θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τη συνολική δυναμική της διεθνούς ναυτιλίας.
