Στην ανάρτησή της, την οποία υπογράφει η ίδια, εκφράζει την άποψη ότι «δεν μπορεί μια εθνική διπλωματική ήττα να παρουσιάζεται ως “θερμή υποδοχή”», επισημαίνοντας την ανάγκη για διάλογο που θα στηρίζεται στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Όπως τονίζει, χωρίς αυτό το πλαίσιο, ο διάλογος κινδυνεύει – κατά την ίδια – να λειτουργήσει ως άλλοθι για τις επεκτατικές επιδιώξεις του Τούρκου προέδρου.
Παράλληλα, διατυπώνει ερωτήματα σχετικά με τη δήλωση του πρωθυπουργού ότι, σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία μέσω διαπραγματεύσεων, υπάρχει η δυνατότητα προσφυγής σε διεθνές δικαστήριο.
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή της, η Μαρία Καρυστιανού αναφέρει ότι η χώρα έχει ανάγκη από έναν ενημερωμένο και ενωμένο λαό, ο οποίος θα στηρίζει ένα σαφές σχέδιο εθνικής κυριαρχίας, καθώς και από μια ηγεσία που – όπως σημειώνει – δεν θα διστάζει να υπερασπίζεται με σαφήνεια και τεκμηρίωση τα εθνικά δικαιώματα.
Αναλυτικά η ανάρτησή της:
«Δεν μπορείς να βαφτίζεις μια εθνική διπλωματική ήττα ως "θερμή υποδοχή", όταν στο αεροδρόμιο σε υποδέχεται ο Υπουργός Τουρισμού της Τουρκίας.
Δεν μπορείς να μιλάς για ουσιαστικό "διάλογο" όταν απέναντί σου έχεις μια χώρα που:
-Διατηρεί διαρκείς παράνομες NAVTEX στο Αιγαίο
-Κατέχει το 37% της Κύπρου εδώ και δεκαετίες
-Προωθεί αναθεωρητικά δόγματα τύπου "Γαλάζια Πατρίδα"
-Εργαλειοποιεί μεταναστευτικές ροές.
Ο διάλογος προϋποθέτει σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. Χωρίς αυτόν, γίνεται άλλοθι στις επεκτακτικές βλέψεις του Ερντογάν.
Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός δηλώνει ότι "αν δεν υπάρξει συμφωνία μέσω διαλόγου, μπορούμε να προσφύγουμε σε διεθνές δικαστήριο", το ερώτημα που γεννάται είναι απλό:
αν πηγαίνουμε να ζητήσουμε αναγνώριση κατοχυρωμένων δικαιωμάτων ή πάμε να τα διαπραγματευτούμε;
Η "καλή γειτονία" δεν είναι ευχή, είναι αποτέλεσμα πράξεων. Όταν οι πράξεις δείχνουν προκλήσεις και αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, τότε οφείλεις να έχεις ξεκάθαρη στάση.
Η Ελλάδα χρειάζεται λαό με φρόνημα, δηλαδή ενημερωμένο και ενωμένο λαό, ο οποίος στηρίζει ένα σχέδιο Εθνικής Κυριαρχίας και ηγεσία, που δεν φοβάται να υπερασπιστεί δημόσια, καθαρά και τεκμηριωμένα τα εθνικά μας δικαιώματα.
Μαρία Καρυστιανού».
