Οι ποινές που επιβλήθηκαν στα τέσσερα πρόσωπα που παραπέμφθηκαν σε δίκη είναι ασφαλώς σημαντικές, αλλά παρότι το δικαστήριο εξάντλησε την αυστηρότητά του, δεν παύουν να είναι καταδίκες για πλημμελήματα.
Η σημαντικότερη προέκταση της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών είναι η διαβίβαση των πρακτικών της δίκης στην Εισαγγελία για τη διερεύνηση αξιόποινων πράξεων και προσώπων που δεν είχαν διερευνηθεί, και για τα οποία δεν είχαν απαγγελθεί κατηγορίες από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.
Στα αδικήματα, όπως σημειώνουν νομικοί κύκλοι, περιλαμβάνονται και τα κακουργήματα των άρθρων 146 και 148 του Ποινικού Κώδικα περί παραβίασης μυστικών της πολιτείας και κατασκοπείας.
Έτσι, η απουσία κορυφαίων αξιωματικών του στρατού και των υπουργών της κυβέρνησης από τη δίκη, που δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον να μάθουν ποιος τους παρακολουθούσε, γίνεται τώρα ιδιαιτέρως ηχηρή.
Γιατί, εκτός σοβαρού απροόπτου, θα κληθούν τώρα από την Εισαγγελία για να ερωτηθούν αν αντιλήφθησαν τη σε βάρος τους παρακολούθηση και αν υποπτεύονται τους πιθανούς δράστες τους οποίους θα κληθούν να κατονομάσουν. Θα διερευνηθεί δηλαδή το ποιοι ήταν οι φυσικοί αλλά και οι ηθικοί αυτουργοί των παρακολουθήσεων.
Σε ένα πρώτο της σχόλιο η κυβέρνηση πετά την μπάλα στην εξέδρα και καλεί με… νόημα την αντιπολίτευση να αποφασίσει αν τελικά εμπιστεύεται τη δικαιοσύνη. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση οι υπουργοί της κυβέρνησης ήταν αυτοί που έδειξαν πλήρη αδιαφορία για την αλήθεια. Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ πάλεψε για να γίνει ουσιαστική εξέταση της υπόθεσης στη δίκη, παρότι αποδείχθηκε πως η επιλογή αυτή είχε και πολιτικό κόστος.
Από τη μακρά λίστα των πολιτικών προσώπων που είχαν «παγιδευθεί» με το Predator, μόλις δύο κατέθεσαν στο δικαστήριο. Ο Νίκος Ανδρουλάκης (που οι μισοί τον κατηγορούσαν ότι έχει "κουράσει" με τη συγκεκριμένη υπόθεση και οι άλλοι μισοί πως τον "κρατάει" η ΝΔ στο χέρι) και ο Χρήστος Σπίρτζης. Οι υπόλοιποι;
Τον Ιούλιο του 2023 η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ενημέρωσε 87 φυσικά πρόσωπα ότι έπεσαν θύματα του Predator. Ανάμεσά τους πολλά μέλη του τότε υπουργικού συμβουλίου και φυσικά η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων.
Αποδεδειγμένα, ο Κωστής Χατζηδάκης (τότε υπουργός Ενέργειας, νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης) παρακολουθούνταν και από το Predator και από την ΕΥΠ, αλλά προφανώς δεν θεώρησε τόσο σοβαρό θέμα για να ασχοληθεί σε δικαστικό επίπεδο.
Το ίδιο έκριναν και αρκετοί ακόμα υπουργοί (Γεωργιάδης, Γεραπετρίτης, Δένδιας, Κικίλιας κα) στα κινητά των οποίων είχε "εγκατασταθεί" το Predator. Παρότι ήταν μέλη της κυβέρνησης και διαχειρίζονταν κρίσιμες υποθέσεις, δεν θέλησαν να μάθουν γιατί τους παρακολουθούσε ένας ιδιώτης. Το πέρασαν στο ντούκου.
Κανείς, επίσης, δεν έκρινε απαραίτητο να πάει στη δίκη να καταθέσει και να βοηθήσει τη δικαιοσύνη να βγάλει άκρη. Ξαφνικά και όλως τυχαίως, σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση, οι υπουργοί (που παραμένουν υπουργοί) έχασαν το μεράκι της συνεισφοράς στο έργο της δικαιοσύνης.
Δεν ένιωσαν την ανάγκη να προστατεύσουν το αξίωμά τους και εν τέλει το δημοκρατικό πολίτευμα. Να που, όμως, η δικαιοσύνη θεωρεί ότι δεν έπραξαν το καθήκον τους και σύντομα θα κληθούν να πουν όσα γνωρίζουν.
Ο εισαγγελέας της έδρας υπογράμμισε, μάλιστα, πως η εγκατάσταση του Predator παραμένει αποθηκευμένη στην Ελλάδα και είναι υπαρκτός ο κίνδυνος νέων υποκλοπών. Αρχίζει έτσι ένας νέος κύκλος ερευνών με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
