Όπως επισημαίνει η Washington Post, το μεταβαλλόμενο χρονοδιάγραμμα της κυβέρνησης για το τέλος του πολέμου αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της αντιφατικής επικοινωνίας, η οποία έχει προκαλέσει σύγχυση και έχει απαιτήσει επανειλημμένα διορθωτικές παρεμβάσεις από το προσωπικό του Λευκού Οίκου.

Πριν παρατείνει επ’ αόριστον την εύθραυστη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στις 21 Απριλίου, ο Τραμπ είχε επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η σύγκρουση πλησίαζε στο τέλος της, συχνά παρουσιάζοντας ασυνεπή σχέδια ως προς την πορεία των εξελίξεων.

Τα χρονοδιαγράμματα του Τραμπ για το τέλος του πολέμου

Τα σχόλια Τραμπ για το τέλος του πολέμου συχνά συγχέονταν με απειλές για συνέχιση των επιθέσεων κατά του Ιράν. Το πρωί της 1ης Απριλίου δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι ο πόλεμος θα τελείωνε μέσα σε τρεις ημέρες. Λίγες ώρες αργότερα, σε τηλεοπτικό διάγγελμα προς το έθνος, υποσχέθηκε να επιτεθεί στο Ιράν «εξαιρετικά σκληρά» τις επόμενες δύο έως τρεις εβδομάδες. Οι επιθέσεις αυτές δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.

Ο Λίον Πανέτα, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας, διευθυντής της CIA και επικεφαλής προσωπικού του Λευκού Οίκου υπό Δημοκρατικούς προέδρους, χαρακτήρισε την επικοινωνιακή στρατηγική του προέδρου «μοναδική στο είδος της».

Όπως είπε:

«Ιστορικά και πολιτικά, δεν νομίζω ότι έχω ξαναδεί κάποιον σε ηγετική πολιτική θέση να εμπλέκεται σε αυτή τη συνεχή και μεταβαλλόμενη αιτιολόγηση των ενεργειών του», δήλωσε.

Το τέλος του πολέμου

Ο Τραμπ κατά καιρούς έχει υπονοήσει ότι η σύγκρουση πλησιάζει στο τέλος της, ενώ άλλες φορές έχει σηματοδοτήσει ότι οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν τις επιθέσεις.

Σε αυτό το φόντο, έχει επίσης δώσει αντικρουόμενα μηνύματα σχετικά με τους στόχους της σύγκρουσης και το ρόλο των ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ.

Στα μέσα Μαρτίου, απείλησε το Ιράν απαιτώντας να ανοίξει ξανά τα στενά. Δέκα ημέρες αργότερα, υποβάθμισε τη σημασία τους για τις ΗΠΑ, λέγοντας ότι οι χώρες που εξαρτώνται από το πετρέλαιό τους θα πρέπει «να τα βγάλουν πέρα μόνες τους». Δύο εβδομάδες μετά, οι απειλές επανήλθαν και οι ΗΠΑ επέβαλαν ναυτικό αποκλεισμό σε ιρανικά πλοία που διέρχονταν από τα στενά.

Υπενθυμίζεται ότι τη Δευτέρα (4/5), η κυβέρνηση Τραμπ ξεκίνησε επιχειρήσεις για να βοηθήσει εγκλωβισμένα πλοία να εξέλθουν από τα στενά. Σε απάντηση, ο Αλί Αμπντολαχί, ανώτατος Ιρανός στρατιωτικός διοικητής, προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε ξένη ένοπλη δύναμη πλησιάσει το σημείο θα «στοχοποιηθεί και θα δεχθεί επίθεση».

Τα Στενά του Ορμούζ

Ειδικότερα, όσον αφορά τα Στενά του Ορμούζ, οι δηλώσεις Τραμπ εναλλάσσονταν μεταξύ υποβάθμισης της σημασίας τους και απειλών για δράση αν παρέμεναν κλειστά.

Παράλληλά, όπως τονίζει η Washington Post, η κυβέρνηση έχει αλλάξει εν προκειμένω στάση ως προς τους στόχους του πολέμου.

Πιο αναλυτικά, στην πρώτη του ομιλία μετά τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, ο Τραμπ υπέδειξε ότι η εξάλειψη των απειλών από το ιρανικό καθεστώς ήταν βασικός στόχος. Ωστόσο, ένα μήνα αργότερα, άλλαξε στάση, λέγοντας ότι η αλλαγή καθεστώτος δεν ήταν ποτέ στόχος.

Ο Πανέτα εκτιμά ότι οι αντιφάσεις αυτές μπορεί να επηρεάζουν την αξιοπιστία της κυβέρνησης, ιδιαίτερα στις διαπραγματεύσεις.

«Το Ιράν πιθανότατα έχει αποφασίσει εδώ και καιρό ότι ο λόγος του προέδρου δεν έχει μεγάλη αξία. Δεν υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν

Όσον αφορά δε την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν ο Αμερικανός πρόεδρος άλλοτε έχει υπονοήσει ότι η αλλαγή καθεστώτος ήταν στόχος και άλλες φορές ότι δεν ήταν.

Μια πιθανή εξήγηση για τα αντικρουόμενα αυτά μηνύματα είναι ότι οι ΗΠΑ αρχικά υποτίμησαν την ικανότητα του Ιράν να διαταράξει την παγκόσμια οικονομία, δήλωσε η Σουζάν Μαλόνι από το Brookings Institution. Σύμφωνα με την ίδια, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι πίστευαν ότι το ιρανικό καθεστώς θα κατέρρεε γρήγορα και ότι η σύγκρουση θα ήταν σύντομη με περιορισμένες οικονομικές επιπτώσεις.

«Αυτή η υπόθεση δεν αποδείχθηκε σωστή. Έτσι, υπάρχει μια προσπάθεια να παρουσιαστούν πιο θετικά τα περιορισμένα οφέλη που πέτυχαν οι ΗΠΑ στη μείωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν», τόνισε με νόημα.

Ο τρόπος μετάδοσης των μηνυμάτων Τραμπ επιτείνει το «κομφούζιο»

Ένας ακόμη παράγοντας σύγχυσης είναι ο τρόπος με τον οποίο μεταδίδονται τα μηνύματα του προέδρου. Αντί για παραδοσιακά, επίσημα κανάλια επικοινωνίας, ο Τραμπ χρησιμοποιεί συχνά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να εκφράσει την πολιτική του.

«Βλέπουμε τη σκέψη του σε πραγματικό χρόνο και την προσπάθεια διαχείρισης της κατάστασης, αντί για μια επίσημη διατύπωση της πολιτικής των ΗΠΑ», είπε η Μαλόνι.

Καθώς οι διαπραγματεύσεις έχουν φτάσει σε αδιέξοδο, ο Πανέτα εκτιμά ότι είναι απίθανο η Τεχεράνη να συμφωνήσει σε μια πολυδιάστατη ειρηνευτική συμφωνία με τις ΗΠΑ.

«Δεν λειτουργεί έτσι το Ιράν», είπε, προσθέτοντας ότι και οι δύο πλευρές θα πρέπει να κάνουν παραχωρήσεις για να τερματιστεί η σύγκρουση.

Υπενθυμίζεται εδώ ότι ο Τραμπ δήλωσε στα τέλη Μαρτίου ότι το Ιράν δεν χρειάζεται να συνάψει συμφωνία με την Ουάσιγκτον για να τελειώσει ο πόλεμος. Αντίθετα, είπε ότι για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες, το Ιράν θα πρέπει να «επιστρέψει στη λίθινη εποχή» και να αποτραπεί από την απόκτηση πυρηνικών όπλων.

«Τότε θα φύγουμε», είπε.

Ωστόσο, ειδικοί εκτιμούν ότι, παρόλο που οι επιθέσεις των ΗΠΑ μπορεί να αποδυναμώσουν τη στρατιωτική ισχύ του Ιράν, δεν θα αλλάξουν τις βασικές συνθήκες που εμποδίζουν μια συμφωνία, όπως η κρίση στα Στενά του Ορμούζ.

«Δεν είναι σαφές ότι υπάρχει στρατιωτική λύση που μπορεί να εφαρμοστεί εγκαίρως ώστε να αποφευχθούν καταστροφικές επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία», είπε η Μαλόνι. «Το τελικό αποτέλεσμα πρέπει να επιτευχθεί διπλωματικά».

Η ίδια προσθέτει ότι η αποχώρηση χωρίς συμφωνία θα μπορούσε να θεωρηθεί αντίθετη με τον παραδοσιακό ρόλο των ΗΠΑ ως προωθητή της παγκόσμιας ειρήνης και της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας.

«Ρεαλιστικά, θα μπορούσαμε να αποχωρήσουμε», είπε. «Αλλά θα ήταν βαθιά ταπεινωτικό και αντίθετο με τουλάχιστον 75 χρόνια αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή», κατέληξε.