Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μπορούσε να εξοικονομήσει περίπου 54 δισεκατομμύρια ευρώ μέσω αλλαγών στο συνταξιοδοτικό σύστημα, στο επίδομα γονικής μέριμνας και στις κρατικές επιδοτήσεις. Επιπλέον, άλλα έξι δισεκατομμύρια ευρώ θα μπορούσαν να προκύψουν σε ομοσπονδιακό επίπεδο μέσω επενδύσεων που ενισχύουν την οικονομική ανάπτυξη.
«Οι υπολογισμοί μας δείχνουν ότι είναι εφικτή μια σημαντική βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης της γερμανικής κυβέρνησης. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να δρομολογηθούν άμεσα μεταρρυθμιστικά πακέτα, τα οποία θα αποδώσουν αποτελέσματα μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια», δήλωσε ο πρόεδρος του ifo Institute, Κλέμενς Φουέστ.
Επιπλέον, το ifo επεξεργάστηκε ένα σενάριο για το συνταξιοδοτικό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο οι συντάξεις θα συνδέονται με τον πληθωρισμό και όχι πλέον με την εξέλιξη των μισθών.
Παράλληλα, στο ίδιο σενάριο προβλέπεται ότι η λεγόμενη «σύνταξη μητρότητας» θα μειωθεί σταδιακά μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια στο 50% του σημερινού της επιπέδου.
Τα μέτρα αυτά θα οδηγούσαν σε εξοικονόμηση περίπου 20 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2030, σε σύγκριση με τις μέχρι σήμερα προγραμματισμένες δαπάνες.
Επιπλέον, θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν άλλα 3 δισεκατομμύρια ευρώ από τις ομοσπονδιακές δαπάνες μέσω της μείωσης του εισοδηματικού ορίου για τη χορήγηση του επιδόματος γονικής μέριμνας στις 50.000 ευρώ, τόσο για τα ζευγάρια όσο και για τους μονογονεϊκές οικογένειες.
Παράλληλα, η γερμανική κυβέρνηση θα μπορούσε να δαπανήσει περίπου 31 δισεκατομμύρια ευρώ λιγότερα, εφόσον όλες οι επιδοτήσεις που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί μειωθούν κατά 60% μέσα στην επόμενη τετραετία.
Τέλος, η μεγαλύτερη έμφαση σε επενδύσεις που ενισχύουν την παραγωγικότητα θα μπορούσε να βελτιώσει περαιτέρω τη δημοσιονομική κατάσταση του κράτους κατά περίπου 6 δισεκατομμύρια ευρώ.
«Μόνο μέσω της δημοσιονομικής εξυγίανσης του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού μπορεί η Γερμανία να αποτρέψει μια τεράστια αύξηση του καθαρού δανεισμού και του δημόσιου χρέους τα επόμενα χρόνια», τόνισε ο Φουέστ.
«Η προσοχή πρέπει να επικεντρωθεί στις μεγαλύτερες κατηγορίες δαπανών, ιδιαίτερα στις συνταξιοδοτικές δαπάνες και στις επιδοτήσεις».






