Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης για τη μείωση της φτώχειας, όπως προκύπτει από τη σχετική έρευνα της ΕΣΥΕ, σε δείγµα 6.555 ιδιωτικών νοικοκυριών και σε 17.386 µέλη αυτών, σε ολόκληρη τη χώρα. Οπως προέκυψε από τη δημοσκόπηση, τo 83,7% των φτωχών είναι αναλφάβητοι, έχουν τελειώσει µερικές τάξεις του δηµοτικού, δηµοτικό ή γυµνάσιο, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τους µη φτωχούς εκτιµάται στο 47,3%.
Οι µη φτωχοί που έχουν τελειώσει, κατά ανώτερο επίπεδο, υποχρεωτική εκπαίδευση, είναι 0,70 φορές περισσότεροι από τους αντίστοιχους φτωχούς, ενώ οι µη φτωχοί, που έχουν τελειώσει µεταπτυχιακό, 24 φορές περισσότεροι από τους αντίστοιχους φτωχούς. Επίσης, οι µη φτωχοί που έχουν τελειώσει το Λύκειο είναι 3 φορές περισσότεροι από τους αντίστοιχους φτωχούς, ενώ οι µη φτωχοί που έχουν τελειώσει ΑΕΙ 7,7 φορές περισσότεροι από τους αντίστοιχους φτωχούς. Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι όσο υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης έχει αποκτηθεί από τα µέλη του νοικοκυριού τόσο µικρότερη είναι η πιθανότητα να απειληθούν από φτώχεια. Τα αντίστοιχα ποσοστά για επίπεδο εκπαίδευσης υψηλότερο της υποχρεωτικής (λύκειο έως και διδακτορικό) εκτιµώνται για µεν τους φτωχούς στο 16,3%, ενώ για τους µη φτωχούς στο 52,7%. Το 54,2% αυτών που δεν έχουν πάει καθόλου σχολείο (αναλφάβητοι) απειλείται από φτώχεια. Το αντίστοιχο ποσοστό για άτοµα που έχουν τελειώσει ΑΕΙ µειώνεται δραστικά στο 4,2%. Στο φτωχό πληθυσµό παρατηρείται µεγαλύτερη εκπαιδευτική στασιµότητα (εκπαιδευτικό επίπεδο των µελών του νοικοκυριού ίδιο ακριβώς µε αυτό των γονέων τους), ήτοι ποσοστό 31,5% ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης του πατέρα και 26% ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης της µητέρας, ενώ στο µη φτωχό πληθυσµό, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 22,4% και 16,6%. Σε ποσοστό 68,5%, ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης του πατέρα, και 74,0%, ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης της µητέρας, τα µέλη των νοικοκυριών που απειλούνται από φτώχεια παρουσιάζουν εκπαιδευτική κινητικότητα. Τα αντίστοιχα ποσοστά για µέλη των νοικοκυριών που δεν απειλούνται από φτώχεια εκτιµώνται σε 77,6% και 83,4%. Η καθοδική και η ανοδική εκπαιδευτική κινητικότητα των µελών των νοικοκυριών που απειλούνται από φτώχεια εκτιµάται, σε σχέση µε το εκπαιδευτικό επίπεδο του πατέρα, σε ποσοστό 6,2% και 62,6%, αντίστοιχα και, σε σχέση µε το εκπαιδευτικό επίπεδο της µητέρας, σε ποσοστό 2,8% και 71,2%, αντίστοιχα. Τα αντίστοιχα ποσοστά καθοδικής και ανοδικής εκπαιδευτικής κινητικότητας των µελών των νοικοκυριών, που δεν απειλούνται από τη φτώχεια, εκτιµώνται σε 5,0% και 72,3% και 2,7% και 80,6%, αντίστοιχα.
