Ο κ. Μανιάτης κατήγγειλε ότι πρόκειται για μια «απαράδεκτη προσπάθεια εξαπάτησης των Ευρωπαίων πολιτών», υποστηρίζοντας ότι ο προτεινόμενος προϋπολογισμός δεν προβλέπει επιπλέον κονδύλια για τις νέες προτεραιότητες της Ε.Ε., ενώ αποκλείει τις Περιφέρειες και την Κοινωνία των Πολιτών, παραγκωνίζοντας ταυτόχρονα τη Δημοκρατία.
«Η κοινωνία καλείται να πληρώσει το τίμημα ενός άδικου, αντιδημοκρατικού και ανεφάρμοστου Προϋπολογισμού», δήλωσε χαρακτηριστικά, απορρίπτοντας το σχέδιο προϋπολογισμού που, όπως είπε, προωθεί μέτρα λιτότητας. Ειδική αναφορά έκανε στην πρόταση για «εθνικά σχέδια», την οποία χαρακτήρισε πισωγύρισμα, σημειώνοντας πως αποτελεί «ουσιαστική προδοσία των Περιφερειών και της Αυτοδιοίκησης» και επανεθνικοποίηση του ευρωπαϊκού πολυετούς προγραμματισμού.
Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν για τη σχεδιαζόμενη ενοποίηση των Ταμείων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (Κ.Α.Π.) και της Πολιτικής Συνοχής, την οποία χαρακτήρισε καταστροφική, τόσο για τη διατροφική επάρκεια και τους Ευρωπαίους αγρότες, όσο και για τη γεωγραφική και κοινωνική σύγκλιση. Όπως δήλωσε: «Επιστρέφουμε το συγκεκριμένο μοντέλο διακυβέρνησης της Ευρώπης στην Πρόεδρο της Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν».
Συνεχίζοντας την επίθεσή του, υποστήριξε ότι ο προτεινόμενος προϋπολογισμός «δεν σέβεται τους βασικούς δημοκρατικούς κανόνες». «Από την Ευρώπη της Αλληλεγγύης, η κα Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν μας οδηγεί στην Ευρώπη του κατακερματισμού, της περιθωριοποίησης και επανεθνικοποίησης», υπογράμμισε, κατηγορώντας την Επιτροπή ότι αποκλείει τους κοινωνικούς, οικονομικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς από τη διαμόρφωση της πολιτικής.
Ο Γιάννης Μανιάτης κατέληξε δηλώνοντας πως η Σοσιαλιστική Ομάδα, ως η δεύτερη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα καταψηφίσει τον συγκεκριμένο προϋπολογισμό, τον οποίο χαρακτήρισε πρόχειρο και αναποτελεσματικό. «Το νέο ευρωπαϊκό Ταμείο που συγχωνεύει κρίσιμες πολιτικές, από τη Συνοχή μέχρι τη Γεωργία και την Αυτοδιοίκηση, επιχειρεί μέσω ενός μακροσκελούς τίτλου να αποκρύψει την αποδόμηση της ευρωπαϊκής πολιτικής συνοχής και τη θυσία της ανταγωνιστικότητας και της ανθεκτικότητας στο βωμό της απλής λογιστικής διαχείρισης».
