Περισσότερα από τέσσερα χρόνια μετά τη γενικευμένη ρωσική εισβολή, η Ουκρανία εξαπέλυσε μια πρωτοφανή επίθεση με drones στο Διυλιστήριο Μόσχας της Gazprom, προκαλώντας τεράστια έκρηξη και πυκνά σύννεφα μαύρου καπνού που σκέπασαν τον ουρανό της ρωσικής πρωτεύουσας.
Η επίθεση, η οποία ανατίναξε την οροφή δεξαμενής αποθήκευσης καυσίμων, ανέδειξε τη σημαντική πρόοδο της Ουκρανίας στις δυνατότητες χρήσης drones μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς και αποτέλεσε συνέχεια μιας σειράς χτυπημάτων κατά της ρωσικής ενεργειακής υποδομής.
Παράλληλα, το Κίεβο έχει εντείνει τις επιθέσεις του στην Κριμαία, την οποία η Ρωσία προσάρτησε το 2014, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής απομόνωσης της χερσονήσου. Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία φαίνεται να ευνοείται και από τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις.
Σύμφωνα με μετάδοση του CNBC, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ανανέωσης της αμερικανικής στήριξης προς το Κίεβο, ενώ η εκλογή του Πέτερ Μαγιάρ στην Ουγγαρία απομάκρυνε ένα σημαντικό εμπόδιο στην ευρωπαϊκή πορεία της Ουκρανίας. Επιπλέον, ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι απέσπασε θετικά σχόλια, καθώς με ανοιχτή επιστολή που πρότεινε απευθείας συνομιλίες κατάφερε να φέρει σε δύσκολη θέση τον Βλαντίμιρ Πούτιν στο διπλωματικό πεδίο.
Πλησιάζουμε στο τέλος του «παιχνιδιού»
«Το τέλος του παιχνιδιού βρίσκεται πλέον μπροστά μας και γι’ αυτό αυξάνεται ο κίνδυνος κλιμάκωσης», δήλωσε ο Κρίστοφερ Γκράνβιλ, διευθύνων σύμβουλος της TS Lombard.
Την ίδια στιγμή, μια προσωρινή συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν φαίνεται να επανέφερε τον πόλεμο στην Ουκρανία στο επίκεντρο της διεθνούς ατζέντας, ενώ η πτώση των τιμών του πετρελαίου εκτιμάται ότι θα περιορίσει τα πρόσφατα αυξημένα έσοδα της Μόσχας.
Παρ’ όλα αυτά, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η αποδυναμωμένη ουκρανική αεράμυνα εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό εμπόδιο για την επιτυχία της χώρας στο πεδίο της μάχης, ενώ παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ρωσία να απαντήσει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση.
Ο Γκρεγκουάρ Ρους, επικεφαλής των προγραμμάτων Ευρώπης, Ρωσίας και Ευρασίας στο Chatham House, χαρακτήρισε την ουκρανική επίθεση στο διυλιστήριο της Μόσχας ως «την πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη του τελευταίου έτους».
Σύμφωνα με τον ίδιο, το χτύπημα καταδεικνύει την αυξανόμενη αυτοπεποίθηση της Ουκρανίας και την κατανόησή της ότι πρέπει να πλήξει τη Ρωσία εκεί όπου πονά περισσότερο: στα έσοδα από την ενέργεια.
«Είναι μια δύσκολη περίοδος για τη Ρωσία. Ο αριθμός των πτωχεύσεων μικρομεσαίων επιχειρήσεων αυξάνεται συνεχώς», σημείωσε.
Νοσεί η ρωσική οικονομία
Η Μόσχα ανακοινώνει επισήμως πληθωρισμό 5,6%, όμως σουηδικές υπηρεσίες πληροφοριών υποστηρίζουν ότι τα οικονομικά στοιχεία ενδέχεται να παραποιούνται και ότι ο πραγματικός πληθωρισμός θα μπορούσε να φτάνει ακόμη και το 15%.
Ο Ρους εκτιμά ότι ο Πούτιν δύσκολα μπορεί πλέον να αποχωρήσει από τον πόλεμο χωρίς σοβαρό πολιτικό κόστος.
«Είναι σαν μια πεζοπορία σε μεγάλο υψόμετρο. Μόλις πάρεις το μονοπάτι, δεν υπάρχει επιστροφή. Αυτό είναι που καθιστά την κατάσταση επικίνδυνη για την Ευρώπη, καθώς ο κίνδυνος κλιμάκωσης παραμένει πάντα υπαρκτός», ανέφερε.
Από την πλευρά της, η Νάτια Σεσκούρια, ειδική σε θέματα ρωσικής και ευρασιατικής ασφάλειας στο RUSI, χαρακτήρισε «ιδιαίτερα σημαντική» την εκστρατεία της Ουκρανίας με drones μεγάλου βεληνεκούς.
«Η Ουκρανία δείχνει στους Ρώσους ότι το κόστος αυτού του πολέμου αυξάνεται διαρκώς. Όχι μόνο για το καθεστώς του Πούτιν, αλλά και για τους απλούς πολίτες», τόνισε.
Η ίδια σημείωσε ότι, επί χρόνια, ο Πούτιν προσπαθούσε να πείσει τους Ρώσους πως η Κριμαία ήταν ασφαλής και πως ο πόλεμος δεν θα έφτανε ποτέ στις δικές τους γειτονιές. Σήμερα όμως, όπως λέει, η πραγματικότητα είναι διαφορετική, καθώς η περιοχή βιώνει τη σοβαρότερη κρίση καυσίμων εδώ και πολλά χρόνια.
Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις στην Κριμαία αναμένεται να δυσκολέψουν σημαντικά τη θερινή ρωσική επίθεση, ενώ οι κατοχικές αρχές έχουν ήδη προχωρήσει σε αυστηρούς περιορισμούς στη διάθεση καυσίμων.
Ο Κρίστοφερ Γκράνβιλ εκτιμά ότι η σύγκρουση πλησιάζει σε καθοριστικό σημείο. Όπως υποστηρίζει, η Ρωσία έχει πλέον περιορίσει τις εδαφικές της φιλοδοξίες στο εναπομείναν βορειοδυτικό τμήμα της περιφέρειας του Ντονέτσκ και ενδέχεται να χρειαστεί έως και ένας χρόνος για να επιτύχει τους στόχους της.
Την ίδια στιγμή, όμως, το ίδιο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να αποδειχθεί αρκετό ώστε η συνεχιζόμενη ουκρανική πίεση στις ρωσικές υποδομές και στην κοινωνία να αναγκάσει τη Μόσχα να αποδεχθεί μια ανακωχή στις σημερινές γραμμές του μετώπου, χωρίς να έχει επιτύχει όλους τους στρατηγικούς της στόχους.
