Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη υψηλού επιπέδου στις εγκαταστάσεις της Energean και της θυγατρικής EnEarth, όπου ενημερώθηκε αντιπροσωπεία του διεθνούς επιστημονικού και ακαδημαϊκού χώρου για την πορεία του έργου.
Η Διευθύνουσα Σύμβουλος και Country Manager της Energean στην Ελλάδα, δρ. Κατερίνα Σάρδη, υποδέχθηκε την Πρόεδρο του Society of Petroleum Engineers (SPE), καθηγήτρια Society of Petroleum Engineers κ. Jennifer Miskimins, η οποία συνοδευόταν από τον Πρύτανη του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Φώτιο Μάρη και τον καθηγητή του ΔΠΘ και Πρόεδρο του SPE στην Ελλάδα κ. Νικόλαο Κόκκινο.
Οι επισκέπτες ενημερώθηκαν για τη λειτουργία του συγκροτήματος του Πρίνου, τις δραστηριότητες της εταιρείας στην Ελλάδα και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και για την εξέλιξη του έργου αποθήκευσης CO₂, το οποίο φιλοδοξεί να μετατρέψει τον Πρίνο σε στρατηγική υποδομή της ενεργειακής μετάβασης.
Σε δηλώσεις του, ο Διευθυντής του συγκροτήματος και HSE της Energean, Βασίλης Τσέτογλου, υπογράμμισε ότι ο Πρίνος βρίσκεται «σε ιστορική περίοδο μετασχηματισμού», περνώντας από τον ρόλο της μοναδικής πετρελαιοπηγής της χώρας σε «μοναδικό αποθηκευτικό χώρο CO₂ στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο», με στόχο να συμβάλει στην απανθρακοποίηση της βιομηχανίας και στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Η κ. Miskimins χαρακτήρισε τις εγκαταστάσεις «εξαιρετικές», επισημαίνοντας ότι η γεωλογική δομή του Πρίνου τον καθιστά κατάλληλο για αποθήκευση CO₂, καθώς διαθέτει αδιαπέραστα πετρώματα που ενισχύουν τη γεωμηχανική ασφάλεια του έργου. Παράλληλα, σημείωσε ότι η τεχνολογία CCS εφαρμόζεται διεθνώς ως εργαλείο μείωσης εκπομπών.
Από την πλευρά του, ο κ. Κόκκινος αναφέρθηκε στη σημασία της συνεργασίας του ΔΠΘ με το SPE και στη συμβολή της επίσκεψης στην ενίσχυση της διεθνοποίησης των σπουδών, ενώ τόνισε το ρόλο του Ινστιτούτου Πετρελαίου στην Καβάλα και τις νέες ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες στον τομέα της ενέργειας.
Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με περίπλου στις υπεράκτιες εξέδρες του Πρίνου, όπου συνεχίζεται η παραγωγή πετρελαίου για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από την παραδοσιακή εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε ένα νέο μοντέλο ενεργειακής και περιβαλλοντικής αξιοποίησης.
