Ο όμιλος Grimaldi απορρίπτει αυτές τις αναφορές, τονίζοντας ότι η δική του παρουσία στην Τεργέστη δεν αποτελεί προνομιακή μεταχείριση αλλά άνοιγμα της αγοράς στον ανταγωνισμό. Σύμφωνα με την ιταλική εταιρεία, η DFDS κατείχε επί χρόνια ουσιαστικό μονοπώλιο στη γραμμή Ιταλία–Κωνσταντινούπολη/Μαρμαρά, το οποίο ενισχύθηκε με την εξαγορά της Alternative RoRo και τη δραστηριοποίηση σε τουρκικές εταιρείες logistics, όπως η Ekol.

Ο όμιλος Grimaldi υποστηρίζει ότι η DFDS, παρότι διαθέτει δικό της τερματικό στην Τεργέστη, δεν αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητές του και χρησιμοποιεί το τερματικό PLT, δημιουργώντας καθυστερήσεις και συμφόρηση. Παρά τις δυσκολίες, η ιταλική εταιρεία δηλώνει ότι έχει κατακτήσει περίπου το 45% της αγοράς στη γραμμή Ιταλία–Μαρμαρά, χάρη στον σύγχρονο στόλο της και στις ανταγωνιστικές τιμές.

Η DFDS, από την πλευρά της, δεν έχει τοποθετηθεί δημόσια με την ίδια ένταση, ωστόσο μέσω των καταγγελιών που καταγράφονται στον Τύπο αφήνει να εννοηθεί ότι η είσοδος της Grimaldi συνοδεύεται από θεσμικές παρεμβάσεις υπέρ της. Σημειώνει επίσης ότι η αύξηση των δρομολογίων δεν έχει οδηγήσει σε ανάλογη αύξηση της αγοράς, υπονοώντας ότι η πίτα παραμένει ίδια και ο ανταγωνισμός απλώς την κατακερματίζει.

Η συνολική ανάπτυξη της αγοράς Ιταλίας–Τουρκίας περιορίστηκε περίπου στο +5% την τελευταία περίοδο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Grimaldi κέρδισε σημαντικό μερίδιο χάρη στα νέα πλοία ECO-class, τα οποία μειώνουν την κατανάλωση καυσίμου και τις εκπομπές CO₂.

Την ίδια στιγμή, τα οικονομικά αποτελέσματα της DFDS στο πρώτο εξάμηνο του 2025 εμφάνισαν πτώση 90 εκατ. ευρώ, ενώ η αποτίμηση goodwill του ομίλου εκτιμάται σε 1,3 δισ. ευρώ, με κίνδυνο υποτίμησης μέχρι το τέλος του έτους.

Η Τεργέστη αποτελεί βασικό κόμβο για τα φορτία που κατευθύνονται στην Κεντρική Ευρώπη. Η αντιπαράθεση Grimaldi–DFDS δεν αφορά μόνο δύο εταιρείες, αλλά ανοίγει τη συζήτηση για το πώς τα μεγάλα ευρωπαϊκά λιμάνια ισορροπούν ανάμεσα στον ανταγωνισμό και στη συγκέντρωση ισχύος.