• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Άγγελος Στάγκος

Άγγελος Στάγκος

E-mail:

Περιττό να πούμε ότι αυτή η Έκθεση Θεσσαλονίκης έχει ξεφτίσει. Έχει ξεφτίσει σαν θεσμός στο αντικείμενό της, καθώς μόνο υπουργείο και ΔΕΚΟ γεμίζουν τα περίπτερα με ατέλειωτο αυτοθαυμασμό για ανύπαρκτα επιτεύγματα. Και έχει ξεφτίσει και σαν πολιτικό γεγονός, ιδιαίτερα μετά το 2014, όταν ο Τσίπρας την χρησιμοποίησε σαν εφαλτήριο για την εξουσία με μία σειρά από μπούρδες, ψέματα και αυταπάτες. Το ίδιο έκανε και σήμερα στη συνέντευξη τύπου από θέση πρωθυπουργού πλέον, με άλλο τουπέ και στυλ, της αυθεντίας  που προσφέρει το αξίωμα και σίγουρα πιο επιθετικό, αλλά μάλλον και πιο μαραμένος. Α και κάτι άλλο. Ποτέ στο παρελθόν  εξουσία δεν έστησε τόσο πολύ το πολιτικό γεγονός των εγκαινίων, όσο η σημερινή. Πρώτα με τη δήθεν απεργία της ΕΣΗΕΑ για να μη καλυφθούν οι διαμαρτυρίες και μετά με τη σειρά των ερωτήσεων και τις ερωτήσεις στη συνέντευξη. Καλά πάμε…

Κυριακή, 04 Σεπτέμβριος 2016 22:13

Πάμε ΔΕΘ για νέα κοροϊδία

Αφήσαμε πίσω μας το μεγάλο και θεαματικό σόου του πλειστηριασμού των τηλεοπτικών αδειών και μπαίνουμε ολοταχώς στην εβδομάδα του ετήσιου σόου της Θεσσαλονίκης, αυτό των εγκαινίων της ΔΕΘ, όπου πριν δύο ακριβώς χρόνια ο Τσίπρας μεγαλούργησε με το περίφημο Πρόγραμμά του και έφτασε στην εξουσία. Δεν έχει σχέση το γεγονός ότι τίποτα από όσα υποσχέθηκε τότε δεν υλοποιήθηκε, το αντίθετο μάλιστα. Η αλήθεια είναι ότι από εκεί ξεκίνησε η τελευταία φάση της διαδρομής, κάτι σαν την κάθοδο του Μουσολίνι και του φασιστικού κόμματος στη Ρώμη. Λέμε τώρα…

Αδύνατον αυτή η χώρα να ξεχάσει λίγο το παρελθόν και να κοιτάξει το μέλλον. Τελευταίο παράδειγμα η υπόθεση Ανδρέα Γεωργίου, του πρώην διοικητή της ΕΛΣΤΑΤ, που ανασύρθηκε από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ακυρώνοντας το βούλευμα με το οποίο είχε κηρυχθεί αθώος για τις κατηγορίες ότι αλλοίωσε τα στοιχεία του ελλείμματος το 2010 για να πτωχεύσει ουσιαστικά η χώρα και να πάει στα μνημόνια.

Ανόητους όσους τις σκέπτονται και διπλά ανόητους όσους τις ζητάνε χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός τη φιλολογία για τις εκλογές και μόνο που δεν ονομάτισε τον Μητσοτάκη στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί πραγματικά ο Τσίπρας δεν τις θέλει τις εκλογές, αν βέβαια μπορεί να ολοκληρώσει τη θητεία του το 2019 ανέφελα και ανέμελα. Ποιος άλλωστε έχει την εξουσία και θέλει να την βάλει σε ρίσκο δίχως λόγο;

Από σήμερα, 15η Αυγούστου, το καλοκαίρι μετράει αντίστροφα.

Βρήκαμε ν’ ασχολιόμαστε και ο Τσίπρας κάνει πλάκα με τον εκλογικό νόμο. Τώρα αφήνει να συζητιέται ότι μπορεί να κατεβάσει και το όριο του 3% για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή, μήπως και δελεάσει και άλλους, εκτός από το ΚΚΕ, έτσι για να μη βγαίνει όχι κυβέρνηση, αλλά ούτε άκρη. Ίσως είναι και δωράκι στον Καμένο που μυξοκλαίει γιατί βλέπει ότι δεν θα υπερβεί το όριο του 3%, αν και σε αυτόν έχει δώσει υπόσχεση ότι θα τον βάλει οπωσδήποτε υπουργό σε επόμενη κυβέρνηση, έστω και αν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες μείνουν εκτός. Ακόμη περισσότερο, μπορεί να του έχει υποσχεθεί ότι δεν θα του στερήσει καν τα στρατιωτάκια και τα αεροπλανάκια του υπουργείου Αμύνης, για να μπορεί να παίζει. Γιατί τέτοιος πονόψυχος Τσίπρας είναι αυτός.... Σαν αριστερός μάλιστα, ποτέ δεν θα άφηνε ένα παχουλό αγοράκι να κλαίει μόνο του σε μία γωνία δίχως παιχνίδια!

Παρά τα χάλια του –και όλης της κυβέρνησης βέβαια – πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο Τσίπρας συνεχίζει να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Κυριακή, 03 Ιούλιος 2016 19:55

Ο Τσίπρας ήλθε για να μείνει…

Είτε του βγει, είτε όχι, ο Τσίπρας προχωρεί μεθοδικά και με σχέδιο να παραμείνει στην εξουσία, να φτιάξει δικό του καθεστώς και στη χειρότερη περίπτωση, να μη μπορεί να υπάρχει άλλη εξουσία χωρίς τη δική του συμμετοχή, συναίνεση, επαφή, ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το αποτέλεσμα των ισπανικών εκλογών αποτελεί μία απάντηση στο Brexit. Ότι οι Ισπανοί πολίτες ψήφισαν κατά 80% περίπου φιλοευρωπαϊκά κόμματα, παρ’ όλο που ένιωσαν στο πετσί τους για ένα διάστημα την πολιτική της λιτότητας, ενώ οι Βρετανοί που δεν τους άγγιξε ούτε η οικονομική κρίση ούτε οι επιλογές της Μέρκελ και του Σόϊμπλε, προτίμησαν την έξοδο, γιατί δεν θέλουν άλλους ευρωπαίους μετανάστες, γιατί ο Τζόνσον και ο Φάρατζ τους έπεισαν ότι πρέπει να απελευθερωθούν από τα δεσμά των Βρυξελλών, διανθισμένα με παραμύθια. Παραμύθια όπως ότι τα λεφτά που δίνει το Ηνωμένο Βασίλειο ως δότης της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπουν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ο Φάρατζ που το είπε το πήρε πίσω λέγοντας ότι λέμε και καμιά μ... για να κερδίσουμε), ή ότι το 2020 η Τουρκία θα γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περί τα 18 εκατομμύρια Τούρκων θα κατακλύσουν την Ευρώπη και πολλοί από αυτούς θα καταλήξουν στο νησί (ενν. Βρετανία).

Ασφαλώς και θα τρίζουν τα κόκαλα του Τσώρτσιλ που από το 1946 μιλούσε για την ανάγκη να δημιουργηθούν Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, έστω και αν παράλληλα μιλούσε για την θεία αποστολή των αγγλόφωνων λαών (των αγγλοσαξόνων δηλαδή) να διαφυλάττουν την ελευθερία στον κόσμο, που σήμαινε ότι οι Βρετανοί θα έπρεπε πάντα να συνεργάζονται με τους Αμερικανούς, άρα να παραμένουν ατλαντιστές.

σελίδα 1 από 130
Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman