• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%

ck

 
Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι κάθε φορά που προκύπτουν διχογνωμίες για σοβαρά οικονομικά θέματα, οι πολιτικοί χρησιμοποιούν όποια στήριξη μπορούν να βρουν από οικονομολόγους και άλλους ερευνητές συναφών επιστημονικών κλάδων προς ενδυνάμωση των θέσεών τους. Και για να δώσουμε ένα παράδειγμα που συμπυκνώνει και περιγράφει το παραπάνω φαινόμενο με τον πιο ξεκάθαρο δυνατό τρόπο, διαβάστε τις προβλέψεις των οικονομολόγων που πρόσκεινται στους Δημοκρατικούς και στους Ρεπουμπλικάνους για την αμερικανική και τη παγκόσμια οικονομία λίγο καιρό πριν τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ και σίγουρα θα αναρωτηθείτε πώς είναι δυνατόν να καταλήγουν σε τόσο διαφορετικά συμπεράσματα παρατηρώντας την ίδια ακριβώς εικόνα και έχοντας επεξεργαστεί παραπλήσια -ή και σε αρκετές περιπτώσεις τα ίδια ακριβώς- οικονομικά στοιχεία. Και κατόπιν οι πολιτικοί να τα επικαλούνται... 

"Κάπου την έχουμε πατήσει" - Η πολύ εύστοχη διαπίστωση (τραγούδι) του Λουκιανού Κηλαηδόνη πριν από αρκετές δεκαετίες που -κάθε χρόνο- γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρη και αισθητή στο τέλος των θερινών διακοπών των κατοίκων της χώρας όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα. Και ειδικότερα εν μέσω πανδημίας κορωνοϊού (με τους πιτσιρικάδες -και όχι μόνο- να χορεύουν συνωστιζόμενοι χωρίς τήρηση μέτρων προστασίας), τουριστικής κρίσης, κάθετης πτώσης των εισοδημάτων και Ακάθιστου Ύμνου μετά πενθήμων κωδωνοκρουσιών των ανά την επικράτεια Nαών για την επαναβεβήλωση της Αγια-Σοφιάς. Α, κι ας μη παραλείψουμε τη συγκεκριμένη αναφορά σε ιερομόναχο της Βόρειας Ελλάδας (Μακεδονίας), που εν μέσω θρησκευτικής "κατάνοιξης", αποκάλεσε ηλικιωμένη πιστή... "καρναβάλι - μασκαρά" επειδή φορούσε προστατευτική μάσκα εντός του Ναού της Μονής της Αγίας Τριάδας - Και μπράβο του (!) του "ποιμενάρχη"... διότι, ως γνωστόν τοις πάσι, ο κορωνοϊός ουδέποτε παρευρίσκεται, προσεύχεται ή μεταδίδεται εντός Ελληνο-Ορθοδόξων Ναών (κι αν δεν το πιστεύετε, ρωτήστε τον Βελόπουλο)... 

 

 
Ιούλιος, μήνας διακοπών (τουλάχιστον για μερικούς τυχερούς), που δεν επιτρέπει πεζή αναφορά σε οικονομικές αναλύσεις. Έδραξα λοιπόν την ευκαιρία να αναφερθώ σ' αυτό μου το σχόλιο σε κάτι διαφορετικό από τα συνήθη θέματα της οικονομικής επικαιρότητας, αλλά και με δυνατότητες ενδεχόμενων θετικών οικονομικών επιπτώσεων -σε μια εποχή που πραγματικά τις χρειαζόμαστε- αν φυσικά υπάρξουν συστηματικός σχεδιασμός και μελετημένες κινήσεις από πλευράς του κράτους και των επιχειρήσεων, με την ελπίδα να μη χαθεί το ενδιαφέρον των αναγνωστών για τη συνέχεια του σημειώματος που αναφέρεται στη πόλη μου, την Αθήνα και ιδιαίτερα στο ιστορικό της κέντρο.
 

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το ελληνικό "τραπεζικό κατάστημα του μέλλοντος" θα έχει -σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα- περισσότερο συμβουλευτικό και λιγότερο συναλλακτικό χαρακτήρα, ενώ θα στοχεύει στην εκπαίδευση των πελατών στα εναλλακτικά κανάλια. Αυτό το όραμα συμμερίζονται απ' ότι φαίνεται και οι τέσσερις συστημικές ελληνικές τράπεζες, όπως αποτυπώθηκε στις τοποθετήσεις ανώτατων στελεχών διοικήσεως των ιδρυμάτων αυτών σε μία σειρά από πρόσφατα πάνελς με θέμα το νέο επιχειρησιακό μοντέλο των τραπεζικών καταστημάτων.

Αυτόν το μήνα (στις 5 Μαΐου 2020) συμπληρώνονται 202 χρόνια από τη γέννηση του Καρόλου Μαρξ. Αυτός και ο Μακιαβέλι είναι δύο στοχαστές που προκαλούν -μέχρι σήμερα- τις πιο αντιφατικές κρίσεις για το έργο τους. Για παράδειγμα, από τη μια ο Τσίπρας, σε ομιλία του στην Μπολόνια το 2014, χάρισε τον Μακιαβέλι "στην αντιδραστική και συντηρητική Ευρώπη", ενώ από την άλλη κάποιοι "δογματικοί φιλελεύθεροι" -μερικοί απ' αυτούς "γνωρίζουν" τον K. Μαρξ μέσω των τρισάθλιων σοβιετικών εγχειριδίων "μαρξισμού - λενινισμού"- εντάσσουν τον Μαρξ στο ρεύμα του αντι-Διαφωτισμού. Ο Μακιαβέλι όμως είναι ο προπάτορας και ο Μαρξ τέκνο του Διαφωτισμού. Κι εκεί που βασανιζόμουν να οργανώσω τις σκέψεις μου για να γράψω κάτι σύντομο για μια εκδήλωση σπουδαστών οικονομικών επιστημών τιμώντας το συγκεκριμένο Ιωβηλαίο [αλλά και της πρωτομαγιάς (με κάποια καθυστέρηση)], είδα κατάπληκτος στο ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιό μου ένα συνημμένο. Αποστολέας; Ο Κάρολος Μαρξ. Έγραφε λοιπόν σ' αυτό του το σημείωμα ο μεγάλος διανοητής:

Καθώς ο κόσμος γίνεται, μέρα με τη μέρα, όλο και πιο μικρός και οι πληθυσμοί ταξιδεύουν με ταχύτητα παντού, είναι καιρός η διεθνής κοινότητα να επικεντρωθεί στους εγχώριους νόμους για τα τρόφιμα σε χώρες όπως η Κίνα -και άλλες, γνωστές και μη εξαιρετέες- που δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα της υγείας, της ασφάλειας και της ευημερίας, τόσο για τους δικούς τους πληθυσμούς, όσο και εκείνων των πληθυσμών πέρα από τα σύνορά τους. Η τρέχουσα -και καλπάζουσα ανά τον κόσμο- κρίση του κορωνοϊού (COVID-19) γεννήθηκε -κατά γενική επιστημονική ομολογία- από ανθρώπους που εργάζονταν και πουλούσαν προϊόντα εντός συνθηκών "υγρών αγορών" στο Wuhan της Κίνας.

Τοπική ώρα 5:30 μμ, και με μια μικρή παρέα συναδέλφων βρεθήκαμε να συζητάμε -μετά τη δουλειά και με μια ιρλανδική μπύρα ο καθένας μας στο χέρι, στο συνηθισμένο στέκι μας στο κέντρο της πόλης- τις εξελίξεις για τη σύνοδο του Βερολίνου, στην οποία, όπως γνωρίζουμε, δεν προσκλήθηκε η Ελλάδα. Χωρίς να κάνω αναφορά σε αχρείαστες λεπτομέρειες της κουβέντας (στην οποία παρεπιπτόντως συμμετείχαν και δυο Γερμανοί συνάδελφοι), θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια σειρά από σκέψεις που ήλθαν στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια ανταλλαγής απόψεων:

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών, η χώρα μας αναμένεται εφέτος να καταγράψει έναν καθαρά θετικό ρυθμό ανάπτυξης, της τάξης του 2%. Πρόκειται για μια αναμφισβήτητα θετική εξέλιξη, ύστερα μάλιστα από μια ολόκληρη δεκαετία βαθιάς κρίσης, ύφεσης ή και στασιμότητας. Ωστόσο, προσπαθώντας να ανιχνεύσουμε το μέλλον, οφείλουμε να προβληματιστούμε για το τι μεσολάβησε όλο αυτό το διάστημα και κατά πόσον έχουν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για μια σχετικά ασφαλή πορεία προς τα εμπρός. Αντλήσαμε όλα τα απαραίτητα διδάγματα της κρίσης για μια ασφαλέστερη πορεία στο μέλλον, ή ... "όσες κι αν γίνουν εκλογές, ΠΑΣΟΚ θα κυβερνάει", που λέει κι ο ποιητής στο λαϊκό άσμα που, πριν αρκετά χρόνια, περιέγραψε επιτυχέστατα το ελληνικό πολιτικο-οικονομικό γίγνεσθαι;

Αρκετά πρόσφατα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δήλωσε -απ' τη Θεσσαλονίκη- ότι κατά τη δική του οικονομική φιλοσοφία μια ενδεχόμενη αύξηση μισθών δεν προϋποθέτει την προηγούμενη αύξηση του ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης. Αντίθετα, μια ενδεχόμενη αύξηση μισθών (με συνακόλουθη αύξηση της ενεργού ζήτησης) θα προκαλούσε αύξηση της προσφοράς για προϊόντα και υπηρεσίες και τελικώς αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Χωρίς καμία διάθεση να ανοίξουμε συζητήσεις του τύπου... "η κότα έκανε τ' αυγό ή το αυγό τη κότα", παραθέτουμε παρακάτω ορισμένα στοιχεία που θα βοηθούσαν στην αξιολόγηση του προαναφερόμενου ισχυρισμού του κ. Τσίπρα:

Δύο είναι τα βασικά ερωτήματα που θα συζητηθούν στις επόμενες παραγράφους του σύντομου "θερινού" σχολίου που ακολουθεί. Και το "θερινού" έχει να κάνει όχι με τον μήνα δημοσίευσής του, αλλά με το γεγονός ότι αποτελεί το απόσταγμα μεταμεσονύκτιου .."brainstorming" τριών φίλων και συναδέλφων (ενός οικονομολόγου, ενός νομικού και ενός μηχανικού ηλεκτρονικών υπολογιστών) πάνω σε ένα ψαροκάικο στον Ατλαντικό, με πλήρωμα ντόπιους επαγγελματίες αλιείς, δέκα μίλια απόσταση από ένα μικρό νησί της ΝΑ ακτής των ΗΠΑ, σε κατάσταση αναμονής "τσιμπήματος" ξιφιού ή κάποιου παρόμοιου θαλάσσιου "θεριού". Λόγια της πλώρης δηλαδή, κι ας μας συγχωρέσουν ο Α. Καρκαβίτσας και οι αναγνώστες του σχολίου για τη λογοδιάρροια κατά τη διάρκεια ψαράδικου "γερμανικού νούμερου"...

Κοινότυπη και αναμενόμενη η πρόσφατη συμπεριφορά των ελληνικών πολιτικών κομμάτων κατά την προεκλογική περίοδο των τελευταίων ευρω-αυτοδιοικητικών αναμετρήσεων (άντε και περαστικά μας μέχρι τις επερχόμενες εθνικές βουλευτικές εκλογές), με μια πρόσθετη παρατήρηση: Όλα τα κόμματα εξουσίας, άνευ εξαιρέσεων, φαίνεται να ομονοούν επί της αρχής: "Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας". Kάπως έτσι λειτουργεί σήμερα η εξουσία στη χώρα μας. Η αμφισβήτηση της εξουσίας και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα είναι στοιχεία μη αποδεκτά από τα κόμματα εξουσίας. Στη βάση όμως αυτής της αντίληψης, ο λαός διχάζεται και το κοινωνικό σώμα σπαράσσεται.

Τί μαθήματα πήραμε από τα παθήματά μας ως ηγεσίες και ως κοινωνία κατά τη διάρκεια της μαύρης δεκαετίας των μνημονίων και του κοινωνικο-οικονομικού μαρασμού στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας;

Ενας μύθος που υπάρχει στην Ελλάδα -από τους πολλούς που κυκλοφορούν ανά την επικράτεια- είναι ότι παράγουμε τα καλύτερα αγροτικά προϊόντα και ότι η βιοποικιλότητα στη χώρα μας είναι πολύ μεγάλης αξίας. Η παραπάνω πρόταση δεν είναι απολύτως ακριβής (αν όχι εντελώς λανθασμένη). Και τούτο διότι, στις μέρες μας, σε όλες τις χώρες του κόσμου παράγονται προϊόντα από τους σπόρους και τα υβρίδια των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών. Επίσης, ας μη λησμονούμε ότι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης πρωταρχικό ρόλο παίζει η τιμή του προϊόντος και όσον αφορά αυτόν τον παράγοντα η Ελλάδα υστερεί κατά πολύ.

σελίδα 1 από 6
Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman