• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Πέτρος Μεσοχωρίτης

Πέτρος Μεσοχωρίτης

Με μόλις δυο εβδομάδες πριν τις εκλογές να απομένουν φτάνει στο τέλος της μακράν η πιο μουγκή προεκλογική περίοδος από την άνοδο του ΠαΣοΚ στην εξουσία και μετά. Αν δεν γίνει κανένα θαύμα (που για να γίνει θα πρέπει να πιστεύουν στα θαύματα και κατ’ επέκταση στη θεία παρέμβαση οι του Σύριζα) η χώρα θα εκλέξει και πάλι έναν Μητσοτάκη για πρωθυπουργό. Έναν Μητσοτάκη ο οποίος δεν φαίνεται να διαθέτει –φαινομενικά τουλάχιστον – το «πολιτικό βάρος» του πατέρα Κωνσταντίνου κάτι όμως που δεν είναι απαραίτητα κακό.

Δύο από τις πλέον εμφατικές αποτυχίες στην σύγχρονη δημοσκοπική ιστορία αποτέλεσαν τα αποτελέσματα στις Αμερικανικές εκλογές (εκλογή Τράμπ) και στην ψήφο των Βρετανών αναφορικά με την παραμονή ή όχι της χώρας τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση (επικράτηση του “Brexit”). Και στις δύο περιπτώσεις η συντριπτική πλειονότητα των μετρήσεων προέβλεπαν – έστω και οριακά– επικράτηση της Χίλαρι Κλίντον στην Αμερική αλλά και του “Bremain” στη Βρετανία#. Η ψήφος όμως εκείνων που τελικά πήγαν να ψηφίσουν έγραψε μια διαφορετική ιστορία την οποία και ζούμε μέχρι σήμερα.

«Πιστεύω ότι αν η ζωή (με μικρό ζ διευκρινίζω) σου δώσει λεμόνια, θα πρέπει να κάνεις λεμονάδα. Στη συνέχεια βρες κάποιον που του ’χει δώσει Βότκα και κάντε πάρτι!»1

Τα της νέας κυβέρνησης επιφυλάσσομαι να τα σχολιάσω εν καιρώ. Να δω τα πρώτα δείγματα- ουσιαστικής – γραφής της και στη συνέχεια να τοποθετηθώ. Για την ώρα θα ασχοληθώ και θα τοποθετηθώ στους όρους που «έθεσε» στον Πρωθυπουργό ο κ. Λεβέντης. Όρους που χαϊδεύουν τ’ αυτιά των πολλών αλλά στην ουσία αποτελούν –σχεδόν στο σύνολό τους – μπαρούφες!

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman