• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Ανέστης Ντόκας

Ανέστης Ντόκας

Ολοκληρώνεται σήμερα το πρώτο τετράμηνο του 2019 με το Ελληνικό Χρηματιστήριο να φιγουράρει στη πρώτη θέση παγκοσμίως μεταξύ των 93 αγορών του πλανήτη με την υψηλότερη απόδοση. Ταυτόχρονα οι αποδόσεις στα κρατικά ομόλογα και ειδικά του δεκαετούς διαπραγματεύεται σε ιστορικά χαμηλά των τελευταίων 15 ετών.

Η μεγαλύτερη οικονομική κρίση που γνώρισε η χώρα μετά τον β΄παγκόσμιο Πόλεμο ήταν αναμενόμενο ν αλλάξει και την εικόνα συμπεριφοράς των νοικοκυριών απέναντι στο λιανικό εμπόριο(σούπερ μάρκετ).

Σε χαμηλό 14 ετών, εκεί που ήταν πρίν την ελληνική κρίση αλλά και τη κρίση χρέους της Ευρωζώνης έχουν επιστρέψει οι αποδόσεις των ελληνικών κρατικών ομολόγων. Αναλυτές βλέπουν πιθανό τον στόχο του 3% όσον αφορά την απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου και τις 300 μονάδες βάσης όσον αφορά το spread με το αντίστοιχο γερμανικό δεκαετές.

 

Τα σημάδια κόπωσης για τους συνεπείς δανειολήπτες είναι εμφανή με το ξεκίνημα του 2019. Αρκετοί επιθυμούν να ενταχθούν στο νομοσχέδιο που επιθυμεί να φέρει η κυβέρνηση με τη ρύθμιση των 120 δόσεων. Δεν θέλουν ξανά εν όψει του καλοκαιριού να έχουν το δίλημμα αν πληρώσεις τις υποχρεώσεις σου (ΕΝΦΙΑ,ΕΦΚΑ, φόρος 2018) δεν θα πας διακοπές, διαφορετικά δεν πληρώνεις τίποτα μπαίνεις σε ρύθμιση και απολαμβάνεις τις διακοπές σου. Αυτό το μαρτύριο της τελευταίας δεκαετίας το ζούνε οι συνεπείς φορολογούμενοι οι οποίοι κάθε χρόνο όλο και μειώνονται. Κουράστηκαν οι συνεπείς και τι  κατάλαβαν τελικά όλα αυτά τα χρόνια;  Απλώς κοιμούνται ήσυχοι το βράδυ αλλά δεν έχουν αποταμιεύσεις. Ταυτόχρονα μία κοινωνία να τους κοιτά με μισό μάτι γιατί είναι συνεπείς και όχι μόνο στα χρόνια του μνημονίου αλλά και παλαιότερα.

 

Η δεκαετής κρίση γκρέμισε την αίσθηση ασφάλειας για το μέλλον όπως νομίζαμε ότι θα είναι στα χρόνια της ευμάρειας και της επίπλαστης ευτυχίας των δανεικών και της φιγούρας.  Δεν χάθηκαν μόνο οι εργασίες σταθερής απασχόλησης, δεν αυξήθηκε μόνο η κατάθλιψη σε μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας που έχει αναδειχθεί σε νόσος της εποχής. Δεν κατέρρευσε μόνο το ασφαλιστικό και υγειονομικό σύστημα της χώρας, δεν αυξήθηκε μόνο η παραβατικότητα, δεν εγκατέλειψαν μόνο τη χώρα σχεδόν μισό εκατομμύρια άνθρωποι στις πιο παραγωγικές ηλικίες των 18-40 ετών.

 

Εχουμε μάθει σε αυτή τη χώρα να τοποθετούμε παντού ταμπέλες γιατί μας λείπουν τα επιχειρήματα. Βρισκόμαστε σε μια ιστορική στιγμή ρήξης με το παρελθόν, αλλά το πότε και το πως αυτή θα πραγματοποιηθεί, το καθορίζουν οι νέοι, όχι οι ηλικιωμένοι.

Το 70% των ελληνικών επιχειρήσεων είναι οικογενειακές επιχειρήσεις.  Η πρώτη γενιά που ίδρυσε τις μεγάλες ελληνικές βιομηχανίες που εξαπλώθηκαν στη βαλκανική χερσόνησο, την Ανατολική Ευρώπη στη δεκαετία του 80 και του 90, εγκαταλείπει τον μάταιο κόσμο. Τα ηνία ιστορικών επιχειρήσεων έχει αναλάβει η δεύτερη γενιά. Σε πολλές όμως επιχειρήσεις είτε οι ιδρυτές δεν έχουν διαδόχους και πρέπει να μεταβιβάσουν τις εταιρίες σε ανταγωνιστές είτε τα παιδιά των ιδρυτών δεν έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα να ανταποκριθούν στις προσδοκίες.

 

Τα στοιχεία που μας μεταφέρει στο reporter  ο κ. Παύλος Ραβάνης πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών είναι αισιόδοξα και ενθαρρυντικά. Τη τελευταία διετία παρουσιάζεται το εξής φαινόμενο. Πολλά νέα παιδιά που ολοκλήρωσαν τις πανεπιστημιακές τους σπουδές σε κορυφαία ιδρύματα όπως Πολυτεχνείο, Νομική, Οικονομικές σχολές, επιστρέφουν σε παραδοσιακά επαγγέλματα. Μάλιστα αρκετοί νέοι που οι πατεράδες τους είχαν φανοποιεία, συνεργεία αυτοκινήτων αναλαμβάνουν οι ίδιοι την συνέχιση της πατρογονικής τους εργασίας. Επίσης όσοι δεν επέλεξαν να φύγουν επιλέγουν να γίνουν ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί προκειμένου να καλύψουν τη μεγάλη ζήτηση που υπάρχει.

 

Επιχαίρει η κυβέρνηση για την επιτυχή κάλυψη του 10ετούς κρατικού ομολόγου. Δεν ακούσαμε όμως να λέει κάτι για τα σημερινά 10χρονα και 15χρονα παιδιά αυτής της χώρας που γεννήθηκαν μετά το 2002-όταν εισήλθαμε στο ευρώ- και θα σηκώσουν αυτό το βάρος του δυσβάστακτου δημοσίου χρέους που συνεχώς αυξάνεται παρά τις θυσίες των πολιτών;

Εισήλθαμε αισίως στον 10ο χρόνο που μας συνοδεύουν οι μνημονιακές υποχρεώσεις και έχουμε την αίσθηση ότι αυτός ο εφιάλτης διαρκεί δεκαετίες ολόκληρες γιατί είναι τόσος πυκνός ο χρόνος και τα γεγονότα που δεν μπορείς να αξιολογήσεις τι άφησες πίσω σου και τι σε περιμένει στο μέλλον.

Ο κουτσοφλέβαρος άφησε χαμόγελα και ελπίδες στις εγχώριες αγορές χρήματος. Ξαφνικά στις τελευταίες συνεδριάσεις οι τζίροι αυξήθηκαν στις πλατφόρμες μετοχών και ομολόγων. Τι συνέβη τελικά; Όλα άλλαξαν στην καταθλιπτική κοινωνία και με τη βελτίωση των καιρικών συνθηκών μετά την Ωκεανίδα, ήταν η σειρά των επενδυτών να σκάσουν χαμόγελο;

 

Όποτε και εάν γίνουν εκλογές, είναι δεδομένο ότι η χώρα διαθέτει πολίτες που έχουν χάσει την διάθεσή τους και την όρεξή τους να δούνε με καλύτερη ψυχολογία την επόμενη μέρα.

Τα μηνύματα που έρχονται από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (1-30 εργαζομένους) που αποτελούν και τη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας δεν είναι αισιόδοξα, αναφορικά με την εφαρμογή του κατώτατου μισθού.

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman