• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%

Από θέσεως...

Σε μια από τις αναρίθμητες όσο και μάταιες στιγμιαίες πολιτικές συζητήσεις με κολλητούς μου, κάποιος αναφέρθηκε, χωρίς κανένα θεμιτό λόγο, στον “Μπαρούφα”, εννοώντας φυσικά τον πρώην υπουργό της κυβέρνησης που έχει καταντήσει ο Μουτζούρης της ελληνικής κρίσης. Αυτό το επίθετο με πρόσβαλε γιατί πιστεύω ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης προσέφερε το πιο εντυπωσιακό μυαλό της Ελλάδας, στην προσπάθεια αντιμετώπισης της ελληνοευρωπαϊκής κρίσης. Και από αυτό το προσωπικό αίσθημα προσβολής, βγήκε το παρόν άρθρο:

Μου κάνει εντύπωση που κανείς δεν ρωτάει για τα μετοχοδάνεια της Τράπεζας Αττικής.

Βρισκόμαστε ενώπιον της εξής πραγματικότητας που δεν μπορεί να παρακαμφθεί. Οι επιβαρύνσεις είναι συνεχώς  βαρύτερες,  είτε πρόκειται για φόρους είτε για ασφαλιστικές εισφορές. Ενώ και οι προοπτικές που έχει διαμορφώσει το αριστερό  Μνημόνιο με αναμενόμενη ακόμη μεγαλύτερη μείωση του αφορολόγητου και διατηρηση υψηλών πλεονασμάτων, συνιστούν ένα ζοφερό μέλλον για την ελληνική κοινωνία. Ειδικώς, όσοι αποφάσισαν ανοήτως να μετέλθουν ελεύθερο επάγγελμα, πλήττονται εξοντωτικά. Ας ασκούσαν τουλάχιστον ...ελευθέριο για να μη πληρώνουν τίποτε!

Η δεκαετής κρίση γκρέμισε την αίσθηση ασφάλειας για το μέλλον όπως νομίζαμε ότι θα είναι στα χρόνια της ευμάρειας και της επίπλαστης ευτυχίας των δανεικών και της φιγούρας.  Δεν χάθηκαν μόνο οι εργασίες σταθερής απασχόλησης, δεν αυξήθηκε μόνο η κατάθλιψη σε μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας που έχει αναδειχθεί σε νόσος της εποχής. Δεν κατέρρευσε μόνο το ασφαλιστικό και υγειονομικό σύστημα της χώρας, δεν αυξήθηκε μόνο η παραβατικότητα, δεν εγκατέλειψαν μόνο τη χώρα σχεδόν μισό εκατομμύρια άνθρωποι στις πιο παραγωγικές ηλικίες των 18-40 ετών.

 

Καθώς διανύει τους τελευταίους μήνες (ίσως και τις τελευταίες εβδομάδες της, αν τελικά αποφασίσει να πάει σε εκλογές πριν από τις ευρωεκλογές για να διασώσει κάποιο μεγαλύτερο ποσοστό) στην εξουσία η κυβέρνηση καταθέτει άρον-άρον νομοσχέδια, τάζει παροχές, δίνει κάτω από το τραπέζι δωράκια σε εύκολα εξαγοραζόμενους ψηφοφόρους, ανακοινώνει μεγαλεπήβολα σχέδια και απορροφά όλο το χρήμα από παντού για να το μοιράσει προς εξαγορά ψήφων.

 

Στην Ελλάδα η παροχολογία, η πλειοδοσία υποσχέσεων από τα πολιτικά κόμματα, αλλά και η χαλάρωση ή ακόμα και το πάγωμα απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, που ενδέχεται να έχουν πολιτικό κόστος, αποτελούν δυστυχώς ένα είδος «παράδοσης» ενόψει εκλογών. Με δεδομένο ότι το 2019 θα διεξαχθούν στη χώρα τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, σε εθνικό, αυτοδιοικητικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι σημαντικότερο από ποτέ η παράδοση αυτή να σπάσει.

Η σύνδεση της Εκπαίδευσης και μάλιστα της Ανώτερης και της Ανώτατης με τον τομέα της Οικονομίας είναι μία σχέση άγνωστη στη χώρα μας. Είναι μία διαπίστωση που δεν αφορά μόνο τα εξειδικευμένα στελέχη που λείπουν και που άνευ αυτών ακόμη και μία ξένη επένδυση μπορεί να αποδειχθεί άχρηστη αν στον συγκεκριμένο κλάδο της νέας ή, και της παλαιάς ακόμη Οικονομίας, δεν θα βρίσκουν οι ξένοι το ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζονται.

Ένα κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών  Κώστας Πουλάκης, αναφερόμενος στην  «Υπόθεση Μυρσίνης Λοίζου», ισχυρίστηκε ότι «Καλό θα ήταν να είχε γίνει έλεγχος στο παρελθόν της»  και ανέφερε – επιπολαίως κατά την προσωπική μου γνώμη- ότι η όλη συμπεριφορά της κ. Λοΐζου δείχνει τον κακό της χαρακτήρα.

Μα  κανείς δεν «έψαξε» το …ιστορικό της κ. Λοίζου; Κανείς δεν «ψάχνει» το ιστορικό, το βιογραφικό, τα στοιχεία  γύρω από τα άτομα που επιλέγει το κυβερνητικό κόμμα για σοβαρούς ρόλους σε σοβαρές υποθέσεις; 

Εχουμε μάθει σε αυτή τη χώρα να τοποθετούμε παντού ταμπέλες γιατί μας λείπουν τα επιχειρήματα. Βρισκόμαστε σε μια ιστορική στιγμή ρήξης με το παρελθόν, αλλά το πότε και το πως αυτή θα πραγματοποιηθεί, το καθορίζουν οι νέοι, όχι οι ηλικιωμένοι.

Μια εβδομαδούλα μακριά είμαστε από την νομικά συμφωνημένη έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ο απόλυτα ενδογενής, αναίμακτος αλλά πολιτικά αιματηρότατος, εμφύλιος πόλεμος έχει ξεσπάσει στην χώρα που θέλει και προσπαθεί να απαλλαχθεί από τα δεσμά τηςΕυρωπαϊκήςΈνωσης. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, από την άλλη μεριά, προσπαθεί να σκεπάσει τις σεισμικές δονήσεις που αυτή η προσπάθεια αποχώρησης προκαλεί, αν όχι επιφανειακά, τουλάχιστον ενδομύχως στο θεσμικό της υπόβαθρο.

«Τίποτα δεν πάει χαμένο» λέει ο στίχος του Μανώλη Ρασούλη που μελοποίησε ο Μάνος Λοϊζος και… παρεξήγησε η κόρη του Μυρσίνη, λαμβάνοντας για χρόνια τη σύνταξη της μητέρας της και αποδεχόμενη την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για το ευρωψηφοδέλτιο, παρότι γνώριζε ότι θα τον βάλει σε μπελάδες.

Πώς μπορεί να κερδηθεί το στοίχημα της μετατροπής σε επενδυτικό προορισμό.

Τα γεωγραφικά δεδομένα της χώρας και τα προβλήματα που εκπορεύονται από αυτά, είναι γνωστά εδώ και αιώνες. 

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman