Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2019 06:03:19 ΠΜ
  • ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Δημήτρης Καστριώτης

Δημήτρης Καστριώτης



Οι σεβόμενοι το τεκμήριο αθωότητας θα είναι, υποθέτω, πρόθυμοι να δεχθούν ότι παραμένει αμφισβητούμενο αν ο κ. Βενιζέλος (ύμνος προς τη δημοκρατία αυτή η προχθεσινή ψηφοφορία) τους ανοίγει την αγκάλη ή, όπως λέει κακεντρεχής φίλος, τους γράφει κάπου χαμηλότερα. Αυτό που δεν αμφισβητείται, ωστόσο, είναι ότι ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όποιο και αν είναι το μείγμα προσωπικής του υπαιτιότητας και κατάστασης ανάγκης, συνέδεσε την πρόσφατη υπουργική του παρουσία με δύο αθλιότητες του ελληνικού κράτους απέναντι στους πολίτες του.
Δεν ξέρω σε ποιό βαθμό ισχύει ότι «το ύφος είναι ο άνθρωπος», ωστόσο, αν ισχύει, θα έπρεπε και μόνο λόγω ύφους να ξεφορτωθούμε ορισμένους από τους πρωτοκλασάτους πολιτικούς μας - και δη του ΠΑΣΟΚ. Όχι επειδή είναι δήθεν δόλιοι ή κλέφτες, όπως η κατηγορία του συρμού, ούτε επειδή αμφισβητεί κανείς ότι τα προβλήματα που εκλήθησαν να χειριστούν ήταν δύσκολα και αγωνιώδη. Αλλά επειδή η αποτυχία τους και τα βάρη που έχουν επισωρευθεί στην κοινωνία και την οικονομία δεν άρκεσαν να μετριάσουν την αλαζονεία και την έπαρσή τους. Μιλούν σαν να είχαν πετύχει - ή πάντως σαν να μην είχαν διεκδικήσει με υποσχέσεις επιτυχίας τη διαχείριση στην οποία απέτυχαν, οργίζονται με την κριτική, δείχνουν μία ασέβεια προς τις δυσκολίες των πολλών που προδίδει νοοτροπία Αντουανέτας.
H ερμηνεία της γλώσσας (ίσον: «η ερμηνεία» σκέτο) δεν είναι εύκολο πράγμα, η δε ερμηνεία των νομικών -άρα και των συνταγματικών- διατάξεων από τον δικαστή κρύβει αυξημένο κίνδυνο λόγω της εξουσίας που έχει ο ερμηνευτής. Καθώς αυτός είναι επενδυμένος με την αρμοδιότητα να αποφανθεί αυθεντικά τι «λέει» ο νόμος και τι όχι, δεν είναι μικρός ο πειρασμός να μεταμφιέσει σε ερμηνεία τις επιθυμίες του – και, αντί να ερμηνεύσει τον νόμο, να πλάσσει έναν δικό του «από την πίσω πόρτα».
H ερμηνεία της γλώσσας (ίσον: «η ερμηνεία» σκέτο) δεν είναι εύκολο πράγμα, η δε ερμηνεία των νομικών -άρα και των συνταγματικών- διατάξεων από τον δικαστή κρύβει αυξημένο κίνδυνο λόγω της εξουσίας που έχει ο ερμηνευτής.

Καθώς αυτός είναι επενδυμένος με την αρμοδιότητα να αποφανθεί αυθεντικά τι «λέει» ο νόμος και τι όχι, δεν είναι μικρός ο πειρασμός να μεταμφιέσει σε ερμηνεία τις επιθυμίες του – και, αντί να ερμηνεύσει τον νόμο, να πλάσσει έναν δικό του «από την πίσω πόρτα».
Είναι λίγο βαρύ, πριν καν χωνέψουμε την ταραμοσαλάτα, να συζητάμε για βουλευτές και εξαγωγές συναλλάγματος (λάθος αυτό, δεν είναι πλέον ανάγκη να εξάγεται συνάλλαγμα, εξάγεται και γίνεται δεκτό προς κατάθεση στο εξωτερικό το νόμισμά μας, το ευρώ) - αλλά τι να κάνουμε, εδώ ακούμε τόσο καιρό πράγματα πολύ πιο δύσπεπτα υπό οιανδήποτε στομαχική κατάσταση.
Ένα από τα οχληρά καθήκοντα όσων ασχολούνται με «πνευματική» εργασία, ίσον με χαρτοβασίλεια (αυτό προς διευκρίνιση ότι το πνεύμα συχνότατα απουσιάζει από το εργασιακό αντικείμενο), είναι ότι πρέπει να διαβάζουν -και να συντάσσουν- απέραντα βαρετά κατεβατά. Οι λογιστές και οι οικονομικοί σύμβουλοι νούμερα και επιχειρηματικά σχέδια πνιγμένα στο καρύκευμα, οι νομικοί πολυσέλιδα δικόγραφα ή αποφάσεις με αμφίβολη επιχειρηματολογία, οι δημοσιογράφοι ατέλειωτες δηλώσεις, ανακοινώσεις και καταγγελίες.
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας δίκασε πρόσφατα μία αγωγή ενός συλλέκτη που αγόρασε σε δημοπρασία δύο πίνακες του Παρθένη και ισχυρίζεται ότι, όπως ανακάλυψε εκ των υστέρων, είναι πλαστοί. Με αυτό το αιτιολογικό, ζητάει τώρα αποζημίωση από τους πωλητές.
Πριν από είκοσι περίπου χρόνια, εφημερίδα στην οποία τότε εργαζόμουν είχε δημοσιεύσει επικριτικό ρεπορτάζ για κάποιο νομοσχέδιο. Ο αρμόδιος υπουργός, διαμαρτυρόμενος, ζήτησε να δώσει συνέντευξη για να αποδείξει το αβάσιμο της κριτικής. Καθώς έτυχε να μετάσχω στη δημοσιογραφική ομάδα που μετέβη για τη συνέντευξη, είχα την ευκαιρία να συνειδητοποιήσω (με ...αδικαιολόγητη έκπληξη) ότι ο υπουργός ήταν παντελώς άσχετος – όχι απλώς δεν ήξερε λεπτομέρειες του νομοσχεδίου, είχε και εσφαλμένη αντίληψη σε κρίσιμα θέματά του, όπως η διάκριση ποινικών και αστικών κυρώσεων.
«Αυτό που συμβαίνει σήμερα με το ΠΑΣΟΚ είναι άξιο μελέτης. Το κόμμα που ερωτεύτηκαν οι μισοί Έλληνες στη μεταπολίτευση κοντεύει να γίνει αντικείμενο λοιδορίας και απαξίας. Τα ρεπορτάζ, οι δημοσκοπήσεις και οι εσωτερικές πληροφορίες μιλούν για ένα κόμμα που λιώνει στα πόδια του. (...) Είναι βέβαιο ότι αυτή η «ελεύθερη πτώση» κάπου θα σταματήσει και το ΠΑΣΟΚ θα ανακάμψει σε προσεχείς δημοσκοπήσεις, αλλά δύσκολα θα ανακτήσει τις προϋποθέσεις κόμματος υποψήφιου για την εξουσία.(...) Η κοινωνία και η προοδευτική παράταξη ζητούσαν κάτι περισσότερο από έναν αντίπαλο του Κώστα Καραμανλή.»
Όποτε αποκαλύπτεται κάποιο «σκάνδαλο», όπως αυτό των κυκλωμάτων της Θεσσαλονίκης, αισθάνεται κανείς ότι αρμόζουν ανάλογες κάθε φορά σκέψεις.
Έπεσε προ ημερών στα χέριά μου ένα έντυπο προβολής λογιστικού γραφείου προς υποψήφιους πελάτες. Η εισαγωγή του με εξέπληξε: «Βασική μας αρχή», έγραφε, «είναι η δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών». Πάγωσα. Άλλα ήξερα ότι ζητούν οι επιχειρήσεις από τους λογιστές - μήπως οι συγκεκριμένοι ήταν κάτι σαν τους Αχαιούς δώρα φέροντας, ώστε να τους ανοίγεις το λογιστήριο και να βγάζουν τα άπλυτά σου στη φόρα;
(Απλώς οι τράπεζες, ο τύπος και οι πολιτικοί πάσχουν)
«Μερικές σκέψεις για τον τίτλο Καλή Χρονιά
Και τι εννοούσε ο Townshend με το "We won' t get fooled again" τον τίτλο Καλή Χρονιά»
Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman