• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Δημήτρης Καστριώτης

Δημήτρης Καστριώτης



Θάνατος είναι οι νόμοι που κολάζουν

τους φερομένους επιόρκους πριν κριθούν,
θάνατος εκείνοι που ζητωκραυγάζουν,
την αρετή τάχα ότι υπηρετούν.

Επίτιμος διπλωμάτης διηγούνταν ότι, στη διάρκεια εκδήλωσης για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του περασμένου φθινοπώρου, παρατήρησε ότι οι ΗΠΑ τάσσονται υπέρ μιας οικονομικής πολιτικής με κεϊνσιανά χαρακτηριστικά σε αντίθεση με τη σκληρή λιτότητα της Ε.Ε. Αμέσως, παριστάμενος σχολιογράφος, τον οποίον δεν κατονόμασε (υποθέτω, ωστόσο, ότι ίσως ανήκε στην κατηγορία όσων προέβαλλαν τον Βενιζέλο – όχι τον Ελευθέριο- ως νέο Τσόρτσιλ και τον Παπαδήμο ως σύγχρονο Κιγκινάτο), έσπευσε να σημειώσει ότι «εμείς κάναμε λάθη, πρέπει να τα δούμε» κ.ο.κ. «Ε ναι, κάναμε – και μάλιστα βαρύτατα», μου είπε ο διπλωμάτης, «τα παραδεχθήκαμε, αυτοδακτυλοσκοπηθήκαμε, δεχθήκαμε μειώσεις μισθών και ανεργία, να μη συζητήσουμε επιτέλους και μήπως η θεραπεία αποδεικνύεται λάθος ή μήπως δεν αποβλέπει πράγματι στην αποθεραπεία μας;».

Η γερμανικής έμπνευσης δήμευση ποσοστού των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο μπορεί να –και έχει ήδη- σχολιαστεί από πολλές πλευρές, μία (μόνο) των οποίων είναι η γερμανική λογική απέναντι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Εν αναμονή των όσων δραματικών εξελίσσονται στη χώρα, θα περιορισθώ σε δύο σημεία που έχουν να κάνουν με την Ελλάδα.

Επειδή ένιοι εξ υμών λέτε ότι στερούμαι κουλτούρας, αντεπιτίθεμαι με δάνεια από το έργο της κλασικής λογοτεχνίας «Η θεραπεία των Ντάλτον».

Αντιγράφω από το «Πόλεμος και Ειρήνη» την άποψη του Λέοντος Τολστόι για τον Γερμανό στρατηγό Πφουλ, μέλος του επιτελείου του Τσάρου κατά τους ναπολεόντειους πολέμους και την εισβολή στη Ρωσία (όταν ευτυχώς για τη χώρα αυτή ανέλαβε αρχιστράτηγος ο Κουτούζοφ):

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και παιδιά μεταναστών και για το δικαίωμά τους να ψηφίζουν στις εκλογές των ΟΤΑ προκάλεσε δικαιολογημένη κριτική επί της ουσίας των όσων αξιώνει το ανώτατο δικαστήριο από την Πολιτεία προκειμένου να κρίνει συνταγματικές τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

«Εσχάτως», θα έλεγε ο Χάινριχ Μπελ, «γίνεται πολύς λόγος περί του νόμου και της τάξεως.» Πολιτικοί και σχολιογράφοι, με αφορμή το μετρό και τη βίλα Αμαλία, αποθεώνουν τον νόμο και την τάξη, άλλοι –με αντίθετο πολιτικό πρόσημο- λένε ότι αυτά «δεν θα περάσουν», ακόμη και ο Κ. Σημίτης εξέφρασε με άρθρο του την ανησυχία του για το «κράτος δίκαίου».

Πριν από μερικά χρόνια, στη διάρκεια επαγγελματικής εκδήλωσης, πρόεδρος ελληνικής τράπεζας, ερωτηθείς για τη φοροδιαφυγή είχε απαντήσει : «είναι το οξυγόνο της ελληνικής οικονομίας»!

Πριν από μερικά χρόνια, στη διάρκεια επαγγελματικής εκδήλωσης, πρόεδρος ελληνικής τράπεζας, ερωτηθείς για τη φοροδιαφυγή είχε απαντήσει : «είναι το οξυγόνο της ελληνικής οικονομίας»!

Μεταξύ των λοιπών ευχών μου για το νέο έτος, εύχομαι ολόψυχα και να κριθεί παραγεγραμμένη η κατηγορία κατά του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου καθώς και να χαθεί οριστικά πλέον η λίστα Λαγκάρντ – να τη μπλέξει κι η ίδια σε μία από τις έξι χιλιάδες εσάρπες της και να μη μπορεί να τη βρει στον αιώνα τον άπαντα.

«Ο πόλεμος για τον αυστριακό στρατό άρχισε με στρατοδικεία. Μέρες έμεναν κρεμασμένα τα κουφάρια των σκοτωμένων, των υποτιθέμενων και των πραγματικών προδοτών, στα καμπαναριά και στα δέντρα, μπροστά στις εκκλησίες, για τα βλέπουν οι ζωντανοί και να φοβούνται. Μόνο που οι ζωντανοί το είχαν βάλει στα πόδια.»
Γιόζεφ Ροτ, Εμβατήριο Ραντέτσκυ (μτφ. Μαρία Αγγελίδου, Άγρα).

Εν Καλιφορνία των ΗΠΑ –και ειδικότερα στο Στόκτον- συνέβη, καθ΄ α ανέγνωσα στα «καθημερινά» του (ιστότοπου του) δικτύου ABC το εξής δραματικό περιστατικό. Τρεις φίλες, εύσωμες υποθέτει κανείς (από τα επόμενα), συνέφαγαν σε τοπικό εστιατόριο. Μετά τη βρώση ήρθε, ως είθισται, ο λογαριασμός και εκεί, πάνω στην απόδειξη της ταμειακής, η μία διαπίστωσε με αγανάκτηση ότι «μπουφετζής» ή «τσεκαδόρος» τις του καταστήματος, προκειμένου να θυμάται ευκολότερα ποιο τραπέζι ήταν ποιο, είχε γράψει στο δικό τους τον κωδικό «χοντρά κορίτσια».

Θα μου επιτρέψετε να πορισθώ ένα περί την οικονομία παράδειγμα από τον συμπαθή κλάδο των ιδιοκτητών μπαρ. Όχι επειδή ευκαιρίας διδομένης επισκέπτομαι τα establishments του είδους, αλλά επειδή ο χώρος είναι οικείος σε πολλούς.

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman