• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Νικηφόρος Μαλεβίτης

Νικηφόρος Μαλεβίτης

Διορθωτικά δημοσιονομικά μέτρα «έως και δύο δισεκατομμύρια ευρώ» ζητάει για το 2014 η Τρόικα, για να καλυφθούν αστοχίες από την αναδιάρθρωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού που δεν έγινε, από μέτρα που είχαν ψηφιστεί για το 2012-13 αλλά ποτέ δεν εφαρμόστηκαν, αλλά και από υπερβάσεις δαπανών και υστερήσεις εσόδων στα συστήματα υγείας και ασφάλειας. 

Τον τελευταίο καιρό γίνεται συντονισμένη προσπάθεια από την κυβέρνηση να «αφηγηθεί» την ιστορία μίας επιτυχίας που δεν έχει έλθει ακόμη. Αν και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς την επικοινωνιακή λογική της καμπάνιας που γίνεται, πολύ φοβάμαι ότι θα οδηγήσει σε ατύχημα. Το λεγόμενο «success story» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, οπότε οι πολίτες εύλογα θα κατηγορήσουν τους εμπνευστές του για παντελή έλλειψη επαφής με το περιβάλλον τους και θα στραφούν ακόμη πιο μαζικά σε αντισυστημικές λύσεις. 

Σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις πλέον, το έλλειμμα του προϋπολογισμού της χώρας μας θα κλείσει φέτος κάτω από 3%, θα είναι δηλαδή το μισό σχεδόν από το αντίστοιχο της Πορτογαλίας, τρεις φορές μικρότερο από της Ιρλανδίας και χαμηλότερο από πολλών κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Ωστόσο, σε αντίθεση με τις άλλες χώρες, η Ελλάδα – με τα σημερινά δεδομένα τουλάχιστον – δεν έχει  καμία ελπίδα να πουλήσει πολυετή ομόλογα και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών, σε αντίθεση με ό,τι προέβλεπε το αρχικό μνημόνιο. Υπενθυμίζεται ότι η Πορτογαλία και η Ιρλανδία έχουν ήδη πουλήσει δεκαετή ομόλογα. 

Πρόσφατα διάβασα στον Τύπο μια δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη που σήμανε το πολιτικό του «τέλος». Αν και δεν μου ήταν άγνωστη η «στροφή» του εθνικού μας συνθέτη προς εξωκοινοβουλευτικά μονοπάτια, αφού πρώτα βέβαια διήλθε όλο το φάσμα της πολιτικής σκηνής, ξεκινώντας από τον αντιδικτατορικό αγώνα και τις παρυφές της κομμουνιστικής αριστεράς και φθάνοντας έως τη θέση του υπουργού άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, και την "Πατριωτική" Σπίθα, δεν μπορώ να πω ότι δεν σοκαρίστηκα από την επιμονή του ότι η αλλαγή έπρεπε να έλθει «έξω από τη σύστημα εξουσίας». Και για όποιον αμφέβαλε για το τι εννοούσε, στην ίδια την επιστολή του διευκρινίζει ότι το «μέσα» ισοδυναμούσε με συμμετοχή στις εκλογές… 

Ας δεχθούμε, χάριν συντομίας, ότι η χώρα περνάει την τρέχουσα αξιολόγηση της Τρόικας, η κυβέρνηση δεν καταρρέει και το Eurogroup αποφασίζει – τον προσεχή Δεκέμβριο και Απρίλιο αντίστοιχα – την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού του ελληνικού Προγράμματος και την ελάφρυνση του δημοσίου χρέους, σε εφαρμογή των αποφάσεων του Νοεμβρίου 2012. Το ερώτημα είναι, «και μετά τι»;

Κάθε φορά που καλείται να προτείνει λύσεις για το οικονομικό αδιέξοδο της χώρας, ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας, επικεντρώνεται στην ανάγκη «κουρέματος» του χρέους και παγώματος της αποπληρωμής τόκων. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι την επόμενη Κυριακή γίνονται εκλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση πλέον, καταφέρνει να πείσει τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να δεχθούν απομείωση των απαιτήσεών τους και στα διμερή δάνεια που έχει λάβει η χώρα μας, αλλά και σε αυτά που έχει πάρει από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό EFSF. Και ας πούμε, χάριν συντομίας, ότι μια τέτοια συμφωνία περνάει αβρόχοις ποσί από τα εθνικά κοινοβούλια της Ευρωζώνης και δεν προκαλεί χάος, με την υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης του EFSF/ESM.

Σε αντίθεση με πολλούς, δεν θεωρώ ότι η επίθεση που δέχθηκε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, για το πουκάμισο πανάκριβο πουκάμισο Burberry που φορούσε κατά τη διάρκεια του πρόσφατου συλλαλητηρίου του κόμματός του στη Θεσσαλονίκη, ήταν λαϊκιστική. Να θυμίσω ότι ο κ. Τσίπρας προσέφυγε επίσης στις υπηρεσίες ιδιωτικού μαιευτηρίου για τη γέννηση του γιου του, ενώ και η τέως γενική γραμματέας του ΚΚΕ έστελνε το παιδί της σε ιδιωτικό σχολείο. 

Ακόμη δεν το είδαμε το πρωτογενές πλεόνασμα, αρχίσαμε να το μοιράζουμε. Ενισχύσεις σε συνταξιούχους υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός, από κοντά και ο αντιπρόεδρος Βενιζέλος, να μιλάει για αποκατάσταση αδικιών. Βάλαμε και κόκκινες γραμμές, να μην κλείσουν οι αμυντικές μας βιομηχανίες, οι οποίες, ως γνωστόν, είναι πολύ παραγωγικές, ανταγωνιστικές και ποιοτικές και τα μέγιστα συμβάλλουν στην άμυνα της χώρας, αν και κοστίζουν κάτι παραπάνω (ειρωνεύουμαι, για όσους δεν το κατάλαβαν). Το ότι πρέπει να κλείσει η αξιολόγηση της Τρόικας, πριν το Eurogroup της 14ης Οκτωβρίου, ώστε να συζητηθεί επιτέλους η λύση στο πρόβλημα του χρηματοδοτικού κενού του ελληνικού μνημονίου, ελάχιστα τους απασχολεί (αμφιβάλλω αν το έχουν πάρει και χαμπάρι). 

 

Μετά τη ραστώνη του Αυγούστου, το ελληνικό κράτος προσπαθεί να ολοκληρώσει μία πρωτοφανή στα χρονικά επιχείρηση: να αξιολογήσει τους υπαλλήλους του, να προβεί σε ανακατατάξεις στη δομή και τη στελέχωση της διοικητικής μηχανής, να βγάλει οργανογράμματα και να απολύσει μερικές χιλιάδες από τα «δικά του παιδιά», τα οποία είχαν μπει στο σύστημα εκτός ΑΣΕΠ.

Ο Μπαράκ Ομπάμα είναι έτοιμος να κάνει ένα ακόμη μεγάλο λάθος στην τραγικά απογοητευτική δεύτερη θητεία του. Ο επικείμενος βομβαρδισμός της Συρίας, στον οποίο θα πιεστεί να παράσχει υποστήριξη και η Ελλάδα, θα είναι και ανούσιος και παράνομος και επιζήμιος για τα συμφέροντα της Δύσης. 

Η ζημιά που έκαναν στην Ελλάδα οι αποφάσεις του Eurogroup για τις Κυπριακές τράπεζες ήταν ανυπολόγιστη: η επιστροφή των καταθέσεων στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας μας, που είχε ξεκινήσει μετά τις εκλογές του περασμένου καλοκαιριού, όχι μόνο ανακόπηκε, αλλά και ανεστράφη. Στη συνέχεια, οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις για τη διάσωση των τραπεζών «με ίδια μέσα» από το 2015 (bail in), ολοκλήρωσε το κακό, κυρίως διότι οι Έλληνες έχουμε την τάση να μη διαβάζουμε, αλλά να μένουμε στους τίτλους. 

Συζητείται να παρασχεθεί δικαίωμα πρόσβασης των υπαλλήλων του ΣΔΟΕ στους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ελλήνων πολιτών, χωρίς προηγούμενη εισαγγελική παραγγελία. Πρόκειται για μνημονιακή υποχρέωση της χώρας με σκοπό την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Επί της αρχής, είναι ένα μέτρο με το οποίο, ως δύσμοιρος μισθωτός του ιδιωτικού τομέα, συμφωνώ. 

Παρακολουθώ με έκπληξη τους πανηγυρισμούς για το γεγονός ότι οι τουριστικές αφίξεις από το εξωτερικό θα ξεπεράσουν φέτος τα 17 εκατομμύρια. Υποτίθεται ότι ο τουρισμός είναι η ατμομηχανή της οικονομίας μας και ότι είναι το αντίστοιχο της αυτοκινητοβιομηχανίας για τη Γερμανία. 

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman