• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Νικηφόρος Μαλεβίτης

Νικηφόρος Μαλεβίτης

Δεν ξέρω τι μου ήλθε καλοκαιριάτικα και έκατσα να διαβάσω τα κείμενα θέσεων της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» και της «Κομουνιστικής Τάσης» για το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Παραλίγο να μου έλθει κόλπος. Το ότι οι προτάσεις τους μας οδηγούν εκτός ευρώ και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το λιγότερο. Η τριτοκοσμική φτώχεια και η εξαθλίωση που θα φέρουν οι ιδέες τους επίσης είναι δευτερεύουσας σημασίας, αν και αξίζει να παραπέμψω ένα απόσπασμα από το κείμενο της Κομουνιστικής Τάσης για το τι θα συμβεί: 

Στην Ελλάδα έχουν δημιουργηθεί, με συνυπευθυνότητα της κυβέρνησης, μεγάλες προσδοκίες για κούρεμα του δημοσίου χρέους μετά τις Γερμανικές εκλογές. Η προσδοκία αυτή δεν εδράζεται πουθενά, εκτός από τις αναλύσεις οικονομολόγων και αρθρογράφων, οι οποίοι όλα εύκολα τα βρίσκουν και όλο μαγικές λύσεις σκαρφίζονται, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις πολιτικές ισορροπίες. 

Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει στο Eurogroup της Δευτέρας και από το αν θα πάρουμε τη δόση εγκαίρως, οφείλω να παραδεχθώ ότι για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια νιώθω «κάπως» αισιόδοξος. Δεν αναφέρομαι τόσο στις τουριστικές αφίξεις ρεκόρ, ή τα μέτρα στα οποία συμφώνησαν οι Ευρωπαίοι στη Σύνοδο Κορυφής για την αποκατάσταση της ρευστότητας στον Ευρωπαϊκό Νότο. Όσο κι ακούγεται περίεργο, πηγή αισιοδοξίας μου είναι η σύνθεση της κυβέρνησης. 

Για έξι χρόνια μελετούσα σε καθημερινή βάση σχεδόν τον εθνικισμό και τις διαδικασίες διαμόρφωσης της εθνικής ταυτότητας. Αυταπάτες λοιπόν δεν τρέφω: όταν κερδίζει η Εθνική Ελλάδος ή διακρίνεται κάποιος Έλληνας αθλητής χαίρομαι, αλλά δεν νιώθω «υπερήφανος ως Έλληνας», ούτε θεωρώ ότι η επιτυχία δείχνει κάτι για τον χαρακτήρα των Ελλήνων ή τον δικό μου. Χαίρομαι με τον ίδιο τρόπο που χαίρομαι και όταν κερδίζει ο Παναθηναϊκός. 

Για να σας προλάβω, παραδέχομαι ότι όσα θα γράψω παρακάτω εύκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ανοησίες. Βασίζονται όμως στην εμπειρία μου ύστερα από αρκετά χρόνια ζωής στο εξωτερικό (στη Βρετανία και στο Βέλγιο). Πριν με λιθοβολήσετε λοιπόν, διαβάστε με, μέχρι το τέλος. Και εν πάση περιπτώσει, τριήμερο είναι, μια κάποια ελαφρότητα ίσως συγχωρείται. 

Σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε τα τρία προηγούμενα χρόνια, η πολιτική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις ημέρες στη χώρα μας δεν μονοπωλεί τα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου. Τα ξένα μέσα ενημέρωσης κάλυψαν εκτενώς μόνο το κλείσιμο της ΕΡΤ, απόφαση που προκάλεσε σοκ, κυρίως για τον τρόπο που εκτελέστηκε: στη χώρα «που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, που κοκκινίζ’ η σταφυλή και θάλλει η ελαία», η κυβέρνηση δήλωσε αδυναμία να αναδιαρθρώσει μία δημόσια επιχείρηση εν λειτουργία και παρουσίασε μάλιστα την αδυναμία της αυτή ως «μεταρρυθμιστική πυγμή», αντί για ομολογία αποτυχίας. 

Ακόμη και όσοι συμφωνούμε επί της αρχής με το κλείσιμο ή την ριζική αναδιάρθρωση της ΕΡΤ, είναι δύσκολο να δείξουμε εμπιστοσύνη στις προθέσεις της κυβέρνησης. Πρώτον, διότι από τους μόνιμους υπαλλήλους που απολύθηκαν με τη διάλυση της εταιρείας, οι μισοί σχεδόν έχουν διοριστεί στις θέσεις τους από τους σημερινούς υμνητές της αξιοκρατίας και φυσικά ξέρουμε πως. Οι άλλοι μισοί, από τα άλλα κόμματα... 

Η συνεργασία μεταξύ των τριών κυβερνητικών εταίρων κάθε άλλο παρά αρμονική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Οι διαφωνίες των υπουργών της ΔΗΜΑΡ με τις απαιτήσεις τις Τρόικας, ο σκοτωμός για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και η γελοία ποσόστωση 4-2-1 για τις προσλήψεις μετακλητών στελεχών στο Δημόσιο είναι μερικά μόνο παραδείγματα των δυσκολιών ενός σχεδόν πρωτόγνωρου για τη μεταδικτατορική Ελλάδα πολιτικού εγχειρήματος. 

Είναι δύσκολο να παρακολουθεί κανείς σε καθημερινή βάση τις ανοησίες του κ. Τσίπρα, αλλά λόγω επαγγελματικής διαστροφής, τι να κάνω, προσπαθώ. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν απηύθυνε τις προάλλες έκκληση για μία «Ευρωπαϊκή Άνοιξη», ένα κίνημα του Νότου και της περιφέρειας της Ευρωζώνης κατά της Γερμανικής πολιτικής της λιτότητας. Για να το λέει αυτό, προφανώς πιστεύει ότι η πλειοψηφία των πολιτών και στις υπόλοιπες χειμαζόμενες οικονομίες της Ευρώπης συμμερίζονται τις δικές του απόψεις. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; 

Είναι δύσκολο να παρακολουθεί κανείς σε καθημερινή βάση τις ανοησίες του κ. Τσίπρα, αλλά λόγω επαγγελματικής διαστροφής, τι να κάνω, προσπαθώ. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν απηύθυνε τις προάλλες έκκληση για μία «Ευρωπαϊκή Άνοιξη», ένα κίνημα του Νότου και της περιφέρειας της Ευρωζώνης κατά της Γερμανικής πολιτικής της λιτότητας. Για να το λέει αυτό, προφανώς πιστεύει ότι η πλειοψηφία των πολιτών και στις υπόλοιπες χειμαζόμενες οικονομίες της Ευρώπης συμμερίζονται τις δικές του απόψεις. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; 

Αυτή η χώρα δεν σταματάει να σε εκπλήσσει. Παρά την απογοήτευση που δικαίως μπορεί να εκφράσει κανείς για το επίπεδο των ΜΜΕ στην Ελλάδα, υπάρχουν ακόμη δημοσιογράφοι που ασχολούνται  με το ρεπορτάζ και δεν έχουν απλώς «γνώμη», ούτε είναι μεταπράτες εργολαβικών συμφερόντων. 

Αυτή τη στιγμή, σε ειρηνοδικεία της Αθήνας, δίνονται δικάσιμοι για το 2022, ενώ οι συνολικές εκκρεμείς υποθέσεις στα δικαστήρια της χώρας ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο. Όπως διαβάζω σε σχετικό ρεπορτάζ της Καθημερινής της Κυριακής, λόγω του καθεστώτος αρνησιδικίας που επικρατεί στη χώρα μας «Η Ελλάδα που μετρά ήδη 403 καταδίκες από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων βρίσκεται από καιρό στην πρώτη πεντάδα ανάμεσα στις 47 χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης με πολύχρονες καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης». 

Η αποστολή της Τρόικας που καταφθάνει στις 3 Ιουνίου, εκτός απροόπτου, στην Αθήνα, ενδεχομένως να διαπιστώσει ότι πράγματι υπάρχουν ορισμένα δημοσιονομικά περιθώρια στον προϋπολογισμό. Κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου βέβαιο, αλλά η εκτέλεσή του προϋπολογισμού μέχρι στιγμής εξελίσσεται ομαλά. 

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman